Bu gençlik romanında 2 kız arkadaşın ilginç karşılaşması ve yaşadığı muhteşem maceralar anlatılıyor. Eğer sizinde hayal gücünüz geniş ve biraz yaramazlık yapmayı seviyorsanız bu gençlik harikasını okumalısınız

Uyarı: Bu romanı 15 yaşında yazdığım için beklentilerinizi kenara bırakmanızı şiddetle öneririm. -Beyza Doğuç.

Bu Hikaye Ateş ile Barutun Hikayesidir... Uçak biletime tekrar bakıp uçağa doğru hızla yürümeye başladım.Ama güçlü bir kol kolumdan sertçe tutup kendine çevirdi.. "Beni bırakıp nereye gidiyorsun.."diye tısladı. "Bak biz olamayız anladın mı?Sen ateşsin ben barut.Bir araya gelemeyiz." Bir araya gelemezdik biz.O ve ben ama biz değil. Valizimi alıp arkamı döneceğim sırada bu sefer kolumdan sertçe kendine çevirip hiç düşünmeden dudağıma yapıştı.Alnını alnıma yasladığında dizlerimin bağını çözecek şeyleri söyledi. "Sönerim ulan.Ben ateş sen barutsan senin için sönerim.Senin için kor olurum.Yine de Ateş ile Barut yan yana gelir."diye haykırdı... Yazar:~Gülçin Baştuğ~ Sevgilerle...

Başarılı bir komplonun ardından Dünya düzeni tamamen değişmiştir. Artık ülkeler yoktur. Dünya rakamlarla bölgelere ayrılmıştır ve her yer tekelden yönetilmektedir. İçinde bulunduğu hayatta kendini kapana kısılmış ve çaresiz hisseden Lua, tamamen içgüdüleriyle hareket ederek kuralları yıkmış ve çok uzağa gitmeye karar vermiştir. Kuzeyde, Beginrots'ta onu bambaşka bir hayatın beklemesi onun da umut ettiği şeydir ancak işler beklediğinden çok daha başka, çılgın bir boyutta ilerlemiştir. Aşk, dostluk, kahramanlık, heyecan gibi daha önce hiç tatmadığı şeylerle karşılaşan Lua'yı pek çok içsel yolculuk beklemektedir. Onun görevi artık sınırları zorlamaktır. -------------------------------------------- Bacaklarımı iki yana açmış, ellerimi dur der gibi kaldırmıştım. Sol elim Krius'ların olduğu tarafa sağ elim Craig ve diğerlerinin olduğu tarafa bakıyordu. Gözlerimi kapalıydı, kaskatı olmuştum. Artık tiz sesi duymuyordum. Tek duyabildiğim hepsi aynı anda olduğu yere düşen kocaman beton parçalarının çıkardığı ses ve ardından sonsuz bir sessizlik oldu. Korku dolu çığlıklar da son bulmuştu. Bir kaç saniye sonra gözlerimi açıp kaskatı olmuş omuzlarımı serbest bıraktığımda sarışın çocuğun kontrolsüz bir şekilde geriye doğru bir adım gittiğini ve ayaklarından başlayan çatlakların kapanmaya başladığını gördüm. Bu sefer gülümsemeleri solmuştu ve gözlerinde görebildiğim tek şey, şaşkınlıktı... --------------------------------------------- Onların dünyasında kaybolmaktan korkma. Onlar yaşamaktan korkmuyor...

Küçük kız, sekiz yaşında kalbindeki birini kaybetti. Yıllar sonra acısı hala geçmemişken bu seferde annesini kaybetti. Küçük bedeni ilk önce rüzgâra yakalanmıştı ancak peşinden fırtına gelerek tüm hayatını alabora etti. Gökyüzüne yükseldim dediğinde denize düştü. Yüzmeyi bilmiyorken kurtulmak için bir el aradı. Onu bu mahvolmuş hayatından kurtaracak temiz bir el ararken o karanlığın içinde ki kanlı eli tuttu ve o zaman geri kazanabilme ihtimali olan çocukluğunu kaybetti. Elinden çocukluğu alındı ve silah verildi. Korkudan titreyen küçük elleri silah tutmak istemiyordu. Sıcak yuvasını istiyordu ama artık oraya geri dönemezdi. Götürüldüğü yerde yeni bir hayata başlamak zorundaydı. Orası, R.A.M.'dı. İtalya'nın gizli birimiydi. Burada; ülkene nasıl hizmet edeceğini, nasıl ayağa kalkacağını, düzgün bir şekilde yürümeyi, düzgün bir şekilde konuşmayı ve kendini koruman için yapman gerekenleri öğretirken aslında; İnsanları nasıl kandıracağını, Bir silahla insanları nasıl öldüreceğini, Ellerinle birini nasıl öldüreceğini öğretiyorlar. Hepsi birer askerdi, suikastçıydı. Operasyonları başarı ile bitirirsen ülken sana minnettardı, itaat etmezsen ölüm hemen ensende olacaktı. Küçük kızımız bir suikastçı olmuştu. Elleri silahla bir bütün haline gelirken, dilinde birden fazla yabancı dil, zihninde pek çok yalan ve teknoloji becerisini bulunduruyordu. O en iyisi olmuştu. Babasının onu yalnız bırakmasının intikamını almak için itaat etmişti. Fakat babasının öldüğü gün her şey değişmişti. R.A.M.'ın kendi elleri ile hazırladığı silah bu sefer onları hedef almıştı. Artık kaçak bir ajandı. On dört yaşında ki masum küçük kız değildi. Aksine elleri kana bulanmış, değer verdiği kişiler dışında herkes için soğukkanlı ve kalbinde ki masumluğu kaybetmiş bir katildi.

Yazım yanlışları ve düşük cümlelerden temizliyorum. Kopuk gelen bölümleri de tekrardan ele alacağım. "+" işareti gördükleriniz yeniden düzenlenmiş olanlarıdır. YERLERİ YENİ SİLDİM BASMA ÇOCUĞUM diyerek buradan tüm annelere selam ederim=)) Breana Loren Fey; ailesini yakın zamanda kaybetmiş bir prenses. Norvin; Bir ejderha süvarisi. İki lider ruhlunun bir anlık karşılaşmalarından neler doğabilirdi ki? En azından sevgi ve aşk bu listenin en sonunda gelebilirdi. Bu ikili klanlarına karşı oldukça fazla sorumlulukları olan kişilerdi. Peşlerindeki hayvanları ejderha ile bal porsuğu ise birbirleri ile anlaşamayan bir ikililerdi. Tehlikeli Prensesi kısaca kestikten sonra yine fantastik alanda bir kısa öykü daha yazmaya başladım. Kısaca konusu bu. O kadar çok deneme yaptım ancak gördüm ki ben fantastik kurgularda daha iyi performans sergiliyorum. Diğer romantik hikayeler bir yerlerde kısır döngüye giriyor =))) Umarım bu hikayeyi beğenirsiniz. İyi Okumalar. __Orifiel__

17 yaşında bir kız ve onun gizemli hayatı.. macaralar gizemler üst üste gelecek ve bunları çözebilecek tek kişi var oda andie....

Hangisi daha kötü? En yakın arkadaşlarının ölümünü görmek mi? İçinizden birinin katil olduğunu bilmek mi? SEÇİM SİZİN...

"Dahası sen bir rüyasın," dedi çocuk, "neden kendine yardım etmeyi denemiyorsun?" Emily herkes kadar sıradan biri olduğunu düşünüyordu. Herkes kadar sıkıcı ve alışılagelmiş bir adı, sürekli rastlayabileceğiniz türden bir görünüşü ve bisiklet sürmek gibi yavan hobileri vardı. Ne var ki bu genç kız bir gece yarısı yatağından zıplayarak uyandığında hiçbir şeyin bir daha asla aynı olmayacağından habersizdi. O artık kendini uykuların çok ötesinde ve hayallerin ulaşamayacağı kadar muhteşem bir dünyada bulmuştu. Fakat Emily'nin bu rüyadan uyanıp hiçbir şeyin göründüğü kadar harika olmadığını fark etmesi uzun sürmeyecekti. "Hayatlarımızı bir rüyayla karşılaştıranlar haklıymış. Uyanık uyuyor, ve uykuda uyanıyormuşuz." -Montaigne