Hiç başka biri olmak istediğin oldu mu? Kalemin ucu kâğıdın üzerinde ilerlerken boğazındaki düğüm biraz daha büyüdü. Bu soruyu ilk kez sormuyordu kendine. Sadece ilk kez yazıya döküyordu. Uzun zamandır kendisi gibi hissetmiyordu.,Ama kendisi dediği şeyin ne olduğundan da artık emin değildi. Odanın penceresinden süzülen güneş ışığı sarı saçlarının üzerine vurduğunda onları altın gibi parlattı. Yüzü aydınlığa dönük olmasına rağmen içindeki karanlığı bastıramıyordu. Eğer kendimden kurtulabilseydim, gerçekten özgür olur muydum? Sorunun cevabı, odaya yayılan sessizlikte saklıydı. Ama Madison o sessizliğin sadece kendisine ait olmadığını biliyordu. -Bazı gerçekler, hatırlanana kadar değil, unutulduğu sürece tehlikelidir.-