Coś co zostało spłodzone pewnej bezsennej nocy, dało upust emocjom, kiedy irytacja wzięła górę i miało mieć zalewie parę części; przerodziło się w coś więcej. Półżartem-półserio. Bardzo chciałabym, i o to się staram, by Zirytowana, mimo nazwy, była ciepłym miejscem. Lubię z Wami dyskutować, obserwować dyskusję między Wami, uwielbiam aktywność w komentarzach. Jedak bardzo proszę zaglądających na Zirytowaną o kulturę. Uważam, że potrafię naprawdę na wiele rzeczy przymknąć oko i wiele znieś, jeśli chodzi o treść komentarzy, proszę jedynie o to, aby nie rzucać bezmyślnie mięsem i o nieubliżanie innym użytkowników. Dziękuję. ^ ^ Tak, na okładce jest kosmos i arbuz. Bo tak. I nie mam pojęcia dlaczego adventure time ...

ktoś mądry kiedyś powiedział: "wszystko się zmienia - coś jest, a później tego nie ma", zapomniał jednak dodać, że fraza ta spełnia się szczególnie szybko, kiedy chodzi o pieniądze /lub/ sporo klepania biedy, praca za najniższą krajową, paru bogatych dupków, mieszkanie wielkości schowka na szczotki z łazienką, brak ciepłej wody, kot, czterech kretynów, jedna pizzeria i ja. Rachel wita, biczes. /lub/ uciekaj póki możesz, bo będzie grubo. /lub/ po prostu to przeczytaj i krzycz na mnie, że nie ma rozdziałów, w rzeczywistości to lubię. $$$ Trochę pokręcone ff o 5sos inspirowane 'Dwiema Spłukanymi Dziewczynami', czyli... to się po prostu nie może skończyć dobrze.

Budzisz się w środku nocy zlana potem, przerażona i zagubiona. Rozglądasz się po pokoju, nic nie uległo zmianie. Uspokojenie się przychodzi Ci z wielką łatwością, przecież robiłaś to dziesiątki razy. Nie próbujesz krzyczeć, czy szlochać... Nie ma sensu, nikt nie przybędzie Cię pocieszyć. Koszmary? Wizje? Wspomnienia? Co tak naprawdę skrywa w sobie Ena? Jakie jest jej przeznaczenie?

Świat jaki znaliśmy, przestał istnieć. Po prostu szlag go jasny trafił. Kataklizmy zabrały ze sobą większość istnień ludzkich. Przetrwali muszą walczyć nie tylko z mózgolubnymi zombie, czyli umarłymi, których uczynny wirus postanowił przywrócić do życia, ale także z innymi ludźmi i samym sobą. Popaprane, no nie? A ja, diabłu ducha winna, siedzę w tym szajsie po uszy. Nazywam się Raven i przetrwałam, do chuja wafla. lub "Prawa natury są brutalne - przysłowie 'zabij, albo zostań zabitym' jest bardziej aktualne niż kiedykolwiek." czyli światu odjebało, a my za to płacimy. I to wcale nie w waflach. ~~~ 21.10.2016 r - #39 miejsce w science fiction *chlip chlip* Uwaga! 'We are the Future' = klimaty postapo + trochę przeklinania + trochę zombie + mózgi na ścianie + spora dawka ironii i sarkazmu + parę smutnych sytuacji + dużo wafli ryżowych. W skrócie - życie jak w Madrycie. I to z waflami. Pierwsze opowiadanie = wiele błędów, za które z góry przepraszam. Jestem otwarta na wszelkie rady i krytykę. #konkurs-pisania #Wattys2016

...czyli spis najczęstszych chorób pośród wattpadowskich pisarek i pisarzy. Przeczytaj, aby wszystkim czytało się lepiej! Za urażone uczucia religijne nie odpowiadamy: nothing-important & jej myśli spółka z o.o. :) Strona warta zobaczenia, wysokie ryzyko zakochania się po uszy w pisarskim świecie: sekretmiasta.czo.pl Notka z dnia 04.11.16 r.: Moi (nie)drodzy czytelnicy! Jako że duża część z Was nie potrafi czytać ze zrozumieniem/czyta nieuważnie/pomija informacje z profilu - nie, nie prowadzę już Anatomii Głupoty, nie recenzuję książek. Do odwołania, czyli być może do końca świata. Dziękuję za uwagę.

Dwa lata po wybuchu epidemii. Około 80% populacji całego świata nie żyje czy raczej zostało zainfekowane, lecz mała grupa zdrowych ludzi wciąż próbuje walczyć o przetrwanie. Są niczym żywa kropla w morzu martwych zombie. Pomimo tego, wciąż się nie poddają, nie chcą się poddać....cóż, przynajmniej ona nie chce... †