Simsiyah bir gökyüzüyüm ben. Güneş beni terketmiş. Yanlış, üzücüyüm ben. Düzeltemezsin sen beni. Kendi duvarlarında hapsolmuş bir kız. Hasta... Yorgun. Belkide Savaşçı. Yalnız bir kız. Sensin sen bana Sessiz bir çığlık. İçten bir tebessüm. Acınası bir bakış. Benim ben sana. Deli gibi aşık Siyah kadar beyaz Rüya kadar imkansız. Telefonuna mesaj atan ve tanımadığı bir kıza aşık olan biri. Ne olursa olsun o kızın peşini bırakmıycak. Gün geçtikte hırslanıcak aşkı daha da büyüycek ve en önemlisi... ÖĞRENMEMESİ GEREKENLERİ ÖĞRENECEK... BUKALEMUNUM♥

"Özür dilerim." "Dileme.Ben özür diliyor muyum? Sana köpek gibi aşık olduğum için senden özür diliyor muyum?" *** O benim öğretmenimdi, bana nasıl güzel sevilir o öğretti.

Herkesten farklıydım ve herkes de bunu biliyordu. Bilmekle kalmıyor benden korkuyor, benim yok olmamı istiyor, tiksiniyor ama bana şaşırmaktan da kendilerini alamıyorlardı. Avcılar denen illet bir kuruluş beni ve benim gibi olan 9 kişiyi bulup insanları güvende tutmaya and içmişlerdi. İnsanların koruyucu melekleriydiler. Ama ne Avcılar ne de kalan tüm insanlar aslında çocukluğunu güçlerini kontrol etmeye çalışmakla harcamış masum bir kız çocuğu olduğumu göremiyorlardı. Taki Avcılar beni buluncaya kadar. İşler artık daha kötü olamaz derken hem eğitmenimi, hem de yıllardır sakladığım kimliğimi birden kaybetmiştim. Ama her beyazın içinde bir siyah olduğu gibi, her siyahın içinde de bir beyaz vardı.Nereden bilebilirdim ki Avcı karşıtı güçlü bir grubun var olduğunu ve aslında binlerce kişinin Avcılar'a inanmadığını?Nereden bilebilirdim ki kalan numaraların istikametinin tam olarak bulunduğum yer olacağını? Ve nereden bilebilirdim ki hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını.