❝Küçük bir kız çocuğuna... Onun isteği dışında dokunmayacağım. Ben şeytanım, eğer ağlarsan, yandığım ateşe odun atarsın. Beni kışkırtırsın, anladın mı beni?❞ Kolejdeki bir çocukla çarpışıp, kitaplarımı yere düşürmedim. Kitaplarımı toplamaya çalışırken ellerimiz birbirine değmedi, gözlerimiz buluşmadı. Sınıfımdaki yeni gelen çocuğa âşık olmadım. Barda çalışmadım. Öğretmenime âşık olmadım. 'Doğruluk mu Cesaret mi?' oyunu oynadığım bir arkadaş grubum olmadı. Kaçırılmadım. Sofradaki bir bardak portakal suyundan sadece bir yudum alıp koşarak sarı okul servisimize binmedim. Mavi bir kulaklığım olmadı; onunla cam kenarında şarkı dinleyemedim. Şehir dışında okul okumak için yurda yazılmadım. Genel ev gibi bir yerde çalışmadım. Oradaki her kızın hayran olduğu, genelde her kızı becermiş ama sonra onların yüzüne dâhi bakmamış, dillere destan bir yakışıklı gelip benimle yatmak istediğini söylemedi. Her kız gibi, kötü çocuk tipli bir sevgilim olmadı. Kuzenime âşık olmadım. Üvey babam tarafından istemediğim biriyle evlendirilmedim. Yan komşuma âşık olmadım. Yeni gittiğim okulda inek sıfatıyla gezmedim. WhatsApp'tan, Wattpad'ten ya da Facebook'tan gizemli bir mesaj almadım. Kuleden saçımı uzatmadım; prensim yanıma gelmedi, bir prens beni öpüp yüz yıllık uykudan uyandırmadı, cam ayakkabıyı tüm mahalleye dolaştırıp en son benim ayağımda denemedi ve benim doğru kişi olduğumu anlamadı; evlenmedik. Hiç bir zaman muhteşem diye nitelendirdiğim bir hayata sahip olmadım. ©Tüm telif hakları saklıdır. •Ekim 2014•

"En sevdiğin renk ne Mert" "Lacivert ve siyah" "Neden" "Çünkü senin o gözlerin benim siyahımla sadece uyumlu olabilir ve bu iki renk bir birini bulmuşsa bir daha ayrılmamak için yemin eder" ....Lacivert ve siyahın hikayesi... Masal AKSOY mert KARAHAN

Merhaba bu hikayede Arya diye bir hayali karakterin okul hayatini anlatan bir kitap yaziyorum ...♥IYI OKUMALAR♥... (BU HİKAYE TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR GERÇEK DEĞİLDİR)

Hayatınızın dönüm noktası bir kitap sayfası...

Hayatım boyunca öldürmek için yetiştirildim... Bunun normal olduğu öğretildi bana.... Ama şimdi bir ölü yerine, bir canlıya sokulmamı istiyorlar... Hemde karanlığın en güçlü liderlerinden birinin içine... Korkması gerekenler onlar... Sonuçta dünyada nam salmış, tek canlı cellat, yani "Ölüm Meleği" benim... Peki neden asıl korkanın ben olduğumu hissediyorum... "Ruhumun insanlık adına verdiği savaşı sen kazandın..." Ateş Dinçer... Ölüm Meleğini öldürebilen tek güç... Bana ruhumu geri veren tek gerçek... "Ölüm Meleği..." bu kitaba başlarken, sadece hayal ettim ve sonuç hayallerimin ötesinde bir mutluluk... Teşekkür ederim...