"W-what!? Pumayag siyang maging partner ko? Ha! Eh, hindi ko naman siya niyaya. Masaya at madali lamang ang buhay para kay Deib Lohr Enrile na hinahangaan ng napakaraming babae dahil sa kanyang itsura; bukod doon ay wala na. Mahilig siyang mang-bully. Kilala bilang Campus Enemy Number One dahil sa angking talento sa pang-aasar sa mga baguhang estudyante sa paaralang pag-aari ng kanilang pamilya. Sikat si Deib Lohr sa mga babae pero hindi dahil crush siya ng mga ito, kundi dahil takot na mapag-TRIP-an. Sa kagustuhang sagutin ng babaeng dalawang taon na niyang nililigawan ay nangako si Deib Lohr na magbabago at titigilan ang pagiging BULLY. Ganoon siya kadesididong maging nobya si Kimeniah, ang babaeng kanyang pinapangarap. Maganda, mabait, matalino at mayaman. Kung hindi lamang maliit ay mukha nang perpekto. Ngunit pagpasok ng huling taon ni Deib Lohr sa high school ay nagawa niyang sirain ang sariling salita. Nakilala niya ang kauna-unahang babaeng naglakas-loob na patulan ang kanyang mga kalokohan. Ang babaeng kamumuhian niya nang higit pa sa kanyang inaakala. Ang babaeng nagawang baguhin ang mga pananaw niya sa buhay dahil lang sa hindi makatwirang prinsipyo. Siya ba ang gumulo sa buhay ng babae? O ito ang gugulo sa kanyang buhay? Isang babaeng kamumuhian niya ngunit may pagkataong hindi niya mahulaan. Ang babaeng makapagpapatunay kay Deib Lohr na hindi lahat ng babaeng gusto niya ay mahal mo.

Elevators. Airplanes. Palaman ng Sandwich. Yung feeling na papunta ka pa lang at excited ka pa lang sa pupuntahan mo. Yung feeling na palapit pa lang yung birthday mo. Yung feeling na palapit pa ang isa pang espesyal na araw. Yung feeling na ilang oras na lang ay pasko na. Yung feeling na tatlong araw na lang simula na ulit ng pasukan. Yung feeling na nasa gitna ka pa lang at di ka pa nakakarating. Yung feeling na malapit na pero hindi pa. Yun ang laging gusto ko. Yung nasa gitna pa lang. Yung nasa gitna ka ng dalawang bagay. Gitna ng isang building. Gitna ng langit at lupa. Gitna ng dalawang matatabang tinapay. Gitna ng byahe papuntang disneyland. Mas gusto ko yung feeling tuwing nagbabyahe kesa doon sa nakarating ka na. Mas gusto ko yung feeling na may inaantay ka kesa doon sa nandyan na. I always like the things in between. "You only like things in between, Coreen. You only like the chase... You only want me chasing after you. You don't want to decide... Pero pakiusap naman, magdesisyon ka na, kasi tao rin naman ako, nasasaktan. And you? I don't think nararamdaman mo yung sakit na nararamdaman ko... You are just too heartless."

Ilang beses ba nating tinanong ang sarili natin kung mapapansin ba tayo ng mga taong mahal natin? Ilang beses ka ba magtatanong sa buong buhay mo? At ano sa tingin mo ang magiging sagot? "Mapapansin kaya ako? Ang pag-ibig ko? Ang katauhan ko? Mapapansin Kaya?" Paano kung hindi? Paano kung oo? Magkaiba ba ang gagawin mong desisyon o pareho lang? Mag-iiba ba ang pananaw mo o magpapatuloy ka lang sa kung anong alam mong constant? Umaatikabong fame laban sa umaatikabong pag-ibig.

A KathNiel Fanfic.