Rabia ve Hazar'ın hikâyesidir. Yayınlanma Tarihi: 22.09.2017

Küçük bir taşra kasabasında yaşayan Fatoş'un küçük yaşta babasını kaybetmesiyle başlayan, ardından üvey abisinin ablasını öldürmesiyle kabus gibi günleri başladı. Annesinden nefret etti, herşeyden herkesten kaçmak istedi. Annesi ve anneanesiyle İstanbul'da hiç bilmediği bir semtte bir binaya taşıyan aile burada bambaşka bir hayata adım attı. Polislerden nefret etmesine rağmen bir polisi sever miydi bir kadın? Ve her fırsatta kızın yamacına gelip kendinden nefret edildiğini bilmesine rağmen hiç bıkmadan sevdirmeye çalışır mıydı bir adam? Gerçek sevginin önüne hangi engel durabilir ki? Fatoş ve Serkan'ın hikayesidir. İlk seride geçen sahnelerin aynısı burada da vardır. Bu yüzden ilkini okuma zorunluluğu yoktur. Yayınlanma Tarihi: 09.11.2016

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

"Git be kızım. " "Efkan lütfen." Efkan bu defa sert bir ses tonuyla bağırdı sevdiği kıza. "Bitti kızım artık. Bizden bir halt olmaz. Kendi yoluna bak. Benden bu kadar." Arkasını dönüp yoluna giderken ardında bıraktığı enkazın farkındaydı. Ama bakmadı, bakamadı. Yumruklarını sıktı ve iki damla gözyaşı yanaklarını ıslattı. "Seni seveceğim. Bizi ayırsalar da içimden seni söküp atmayacağım. Buna asla izin vermeyeceğim ."