İşte oradaydı... Muhtaç olduğum kadın korkuyla bana bakıyordu. Ona biraz daha dokunmazsam sanki ölecektim. Bu hastalıklı duygular beni resmen ele geçirmişti. Yavaş yavaş yanına yaklaştım ve tam önünde durup ona baktım. O kadar güzeldi ki... Bir papatya gibi kırılgan ve narindi. Bu eski evde bile ışıl ışıl parlıyordu. Şaşkın bir şekilde bana bakıyordu. O dolgun dudakları loş ışıkta bile âdeta bir güneş gibi parlıyordu. Ona baktıkça bedenimdeki yangın beni iyice sardı ve içimden geçenleri yakarırcasına söyledim: "Yakıyorsun, Zeynep! Alev alev, cayır cayır yakıyorsun!" & Kokusunda can bulduğum, sen benim uçurumum olacaksın... Yayınlanma tarihi: 17 Aralık 2017

"Benim kalbim karanlıkta kaldı, yeniden nasıl başlarım bilmiyorum." "O zaman bizde o karanlıkta beraber kayboluruz!" (30.01.2017 tarihinde yazılmaya başlanmıştır.) ©Tüm hakları şahsıma aittir. İznim olmadan alıntı yapılamaz!

İki seri de tamamen birbirinden bağımsız. "Yorum yapacaksanız da aklınızın varlığı ile yorum yapın. Gereksiz yorumlara gerek yok! "

TANITIM Delfin ve Serdar için hikaye ilk görüşte aşkla başlamadı. İkinci görüşte de değildi onları içine alan yangının ilk kıvılcımlarının oluşması. Üçüncü ve dördüncü görüşte bu aşkı doğurmadı. İkisi içinde büyük bir soru işaretiydi kalplerinin yıllar sonra biranda dile gelişi. Kim inanırdı ki çapkın Serdar'ın gerçekten aşık olacağına ya da sivri dilli Delfin'in kalbinin ona kayacağına? İnanmak bu yüzden kolay olmadı ama gerçeklerin inkarı da uzun sürmezdi. "Yan yana büyüdük. İki arkadaş gibiydik. Ne oldu da her şey değişti? Bu kalp ne zaman sana kaydı? Yanlış görülerim ne ara aydınlandı? Delfin sen hangi ara sızdın kalbimin en derinlerine?" "Kuzen arkadaşından sevgili olur mu? Eski çapkın gerçekten uslanır mı? Hey hain kalbim yıllar sonra bu yaptığın ne? Gerçekten inanıyor musun ondan gelen aşk itirafına? Güvenebilir misin ömür boyu ellerini sıcacık tutacağına?"

Hayat herkese adil davranmaz . Bazıları hayatlarını yaşayabilmek için çalışmak zorundayken Bazıları ise ağzında gümüş kaşıkla doğacak kadar şanslıdır . Herkes eşittir bu hayatta ama bazıları daha eşit . Birbirleriyle karşılaşma ihtimalleri bile olmayan iki insanın bir diğeri olmadan eksik kaldığı bir hikaye .

Duyduğu şeyler yutkunmasına engel oluyordu. Yeterince acı yaşamamış mıydı? Onu kaybederse ne olacaktı. Boğazı düğüm düğümdü. Gözyaşları oluk oluk akmaya başlamıştı. Gözleri karardığında düşündüğü şey bu acının hepsinden acı olduğuydu.

Sonunun ne olacağını bilmeden ailesinin zoruyla bir yola çıkarılan ürkek bir kızla bir küçücük bir yalanı çığ gibi büyüyen,ailesine söylediği yalanın mahçubiyetiyle ezilen bir erkeğin yolları nasıl kesişir ki? Bu hikaye kadere inanmayanları yeniden düşündürecek kadar imkansız, her kadının başına gelebilecek kadar olağan.. Lütfen dedi Emre, lütfen Zümrüt. Sen benim son şansımsın...