selinwhole
- Reads 5,785
- Votes 309
- Parts 15
Ruhu üşür müydü insanın?
Benim üşümüyor, buz tutuyordu. Pes etmek buydu işte, kabullenmek yenilgiyi. Acizlikti bu. Ve ben aciz olmak istemiyordum. Ya o? En az benim kadar karanlık geçmişe sahip olan o yoğun bakışlı kötü gözler? Nasıl hissederdim o gözlere bakınca bana yabancı gelen bu duyguyu her hücremde? Ben kendime bile yabancı kalıyorken o nasıl benim gibi birini ele geçirirdi ki?
Her hikayede olduğu gibi kötü kızı değiştirmeye çalışan değildi o. Ya da ben kötü çocuğun buzlarını eriten saf kız değildim. Biz aynıydık. Kendinden ödün veren yoktu, biz ruhumuzdan ödün veriyorduk. Farklı olmak buydu. Biz farklıydık ve farklılık ilk kez böyle tutkuluydu.
-Ada Mavi Derin.
"Yalnızca bedeni değil, ruhu öldürmenin de cezası vardır. "