Anime ve realistik çizimlerimi paylaştığım bir kitap ^^

Erkek okuluna düşmüş bir kız Dünya. İlk başlarda okuldan nefret etsede Sevdiği adamı bulunca okul daha güzel geliyor gözüne. Emir... hiçbirşey düşünmeyen umursamaz bir genç adam.Taki okulu erkek okulu olana kadar...

Kendini tanıyor muydu ? O kim olduğunu biliyor muydu? Bilmiyordu ancak biliyormuş gibi hisediyordu. Sanki doğruları biliyormuş gibi, oysaki o hep yanlışları bilmişti!

Orta çağ Avrupa'sında utanç veren korkunç işkence yöntemleri

Üniversiteli bir genç kızın hikayesi.. Eray ve Eva birbirleri için gerçekten neydi? Eva, karşılaştığı ve karşılaşacağı gerçekler karşısında direnebilir mi? Hele hele hiç tahmin edilemeyecek bir Gerçekle karşı karşıya geldiginde ? Hangisi bu kadar acitabilirdi? TESADÜF MÜ? KADER Mİ?

"Bırak beni!!" Kolumu birkez daha çekip gecenin karanlığında hızlı hızlı ilerlemeye başladım. Boş sokakta yankılanan topuklularımın sesi hiç olmadığı kadar sinir bozucu geliyordu. "Beni dinliyceksin!" Kolumu tekrar kurtarmaya çalıştım ama benden kat kat daha güçlü olduğunu hesaba katmamıştım. Beni kendine çevirdi. "Seni dinlemek istemiyorum aptal!!" "Dinlemek zorundasın sarışın!" Kurtaramayacağımı bile bile kolumu çekiştirmeye başladım. "Yüzkez söyledim bırak artık. Seni istemiyorum!" dedim hissettiklerimin tam aksine. Gözlerine bakmadığım için yalan söylediğimi anlayamazdı ama giderek güçsüzleşen sesim anlaması için başka bir açıklık veriyordu. "Bırak.." Benim aksime güçlü çıkan sesiyle "Bırakabiliceğimi mi sanıyorsun? Benim elimde mi bu?" diye bağırdı. "Seni bırakmayı denedim Mira. Seni üzdüğüm her an. Değiştiğimi farkettiğim her an. Ama başaramadım çünkü.." diyip elimden tuttu ve başına getirdi. "Ben buramla düşündüm." dedi sinirle. Gözlerimin tam içine bakıyordu. Avucunun içindeki elimi kalbine götürdü. "Ama sen buradasın." Göz yaşlarımı saklama savaşlarımda yenilirken hıçkırıklarım duyuluyordu. "Seni bırakmıycağım baş belası." Onu onaylamazcasına başımı salladım. Titrek çıkan sesimle "Senden nefret ediyorum!" dedim. Ama hiç bir şey kalbimin onunla attığı gerçeğini değiştirmiyordu. Yanaklarımdaki yaşları eliyle silerken gözlerimin tam içine baktı o denizi aratmayan mavi gözleriyle. "Bende senden nefret ediyorum." Öpüşünü dudağımda hissettiğim an karşılık vermeye başladım. Elimi yumuşaklığını ezberlediğim saçlarına daldırdım. Kolları güven verircesine belimi sardı. Öpüşü ise zaten, renkli dünyanın ta kendisiydi.

''Sana yaklaşmama neden izin vermiyorsun'' ''Utanıyorum'' ''İnsan neden öğretmeninden utanır ki?'' ''Olduğumuz durum açık değil mi?''

Mum Işığı serisinin ikinci kitabıdır. Çağrı ile geçmişini öğrenen Pelin için gerçek kimliğiyle yüzleşme zamanı gelmiştir. Ve elbette bu yüzleşme bir seçimi de beraberinde getirmektedir: gitmek ya da kalmak. Çağrı'nın yokluğuyla Pelin eski savunmasız haline dönmüştür. Yaz için planladığı geçici Almanya seyahati Bulut'u rahatsız ederken Pelin kendisini hiç ummadığı bir durumun içinde bulacaktır.  Çünkü alacağı karar onu bekleyen büyük seçimden önce sadece ufak bir adımdır. Yolun sonunda hep kaçtığı o soruyla yüzleşecektir. Aşk mı; güven mi?

Çoğu animecinin sinir katsayısını artıran "Anime çizgi film değil miydi ya?" gibi sözlerin geçersizliğini açıklamak için yazdığım bir kitap. ^^ Umarım beğenirsiniz ^^