..."Merhaba arkadaşlar sıradaki Hikayem ise Merve Sizlere daha gencecik bir kızın, yaşadığı hayat dolu maceralarını anlatacağım... İnşaalllah beğenirsiniz. Okul yaklaştığı için pek sizlerle olamayabilirim ama elimden geldiği kadar hikayemi yazmaya çalışacağım..."

17 Yıldır yapay bir gemide yaşıyorum burada doğdum ve sanırım burada öleceğim. Bu gemi yaklaşık 2000 yıldır Uzay'da süzülüyor. Her geçen gün yeni yuvamıza biraz daha yaklaşıyoruz. Herşeyi baştan anlatmak gerekirse Nasa'nın uzun bir süre önce keşfettiği Kepler-452b gezegenine yola çıktık. 3057 yılında koskoca bir gemi yapıldı. Içinde gereken tüm hayvan yiyecek içecek hastane ev ne gerekiyorsa konuldu kısacası küçük bir Dünya inşa edildi. Bir nesil yaşıyor o nesil ölüyor ve öldüğü zaman çocukları yepyeni bir nesil oluşturuyordu. Bunların hiçbirini yaşamadım. Çünkü ben doğmadan 2000 sene önce olmuştu herşey. O zamanlar Işık hızına çok yakın bir hız bulunmuştu bu şekilde normalde milyarlarca yıl sürebilecek yolculuk 2000 yıla düşürülmüştü. Nesiller boyu devam eden bu yolculukta yeni Dünya'yı görebilecek ilk nesil benim neslim.

Tokyo Ghoul' de bazen etkilendiğimiz bazen uvv dediğimiz bazen ise ıstırap çektiğimiz bütün replikler bu kitapta!

DUYURUUUUUUU

hayal et

"Biz her zaman farklıydık. Normal diye bir kavram bizim hayatımızda hiç var olmamıştı. Zıttık, birbirimizle uyuşmuyorduk. O siyahsa ben beyazdım. O karanlıksa ben aydınlıktım. O soğuk bir kış rüzgârıysa ben ılık bir yaz esintisiydim. Biz Ateş ve Su'yduk. Evrende bilinen en büyük zıtlıktık. Belki birlikte olmamız bile hataydı. Hiç yan yana gelmemeliydik. Ama kader, bizi bir araya getirmişti. Belki de bizi bir araya getiren sadece tesadüftü... Ateş benim bu dünyadaki cehennemimdi.'' "O, bu zamana kadar karşılaştığım en farklı, en tuhaf, en değişik insandı, çoğu zaman beni çileden çıkarsa da benim ufaklığımdı işte. Her şeyine her şeyimle değer verdiğim tek kızdı. O inatçı tavrı, beni sahiplenişi, benden bir türlü vazgeçmeyişi, ona yaptıklarıma rağmen hâlâ yüzüme bakıp beni sevebildiğini açık açık söylemesi ve daha sayabileceğim birçok neden varken Melisa'nın kalbimdeki yeri bambaşkaydı. Kelimelerle tarif edilmezdi. Onu ilk gördüğüm zaman nasıl sadece bir kız çocuğu diye içimden geçirdiysem, şimdi de sadece benim her şeyim diyordum. Çünkü öyle olmuştu. Öyle olmayı kendi masumluğuyla, kendi elleriyle başarmıştı. Melisa, benim bu dünyadaki cennetimdi.''