Przywrócona wersja z 2014 roku. Pierwsze rozdziały książki dostępne na moim profilu! To jest stara wersja, jeszcze przed korektą, więc żeby nie było, że nie ostrzegałam: cringe gwarantowany. SPOILER ALERT: W komentarzach pojawia się bardzo dużo spojlerów dotyczących następnych części! Niestety nie jestem w stanie usuwać ich na bieżąco. W komentarze wchodzicie na własną odpowiedzialność.

Prosta, ambitna dziewczyna, przeprowadza się do Nowego Jorku wraz ze swoją najlepszą przyjaciółką. Świetnie tańczy, rozwija się, skończyła studia i pragnie pracować. Poszukując ofert, natrafia na jedną, bardzo ciekawą - państwo Bieber niezwłocznie poszukują opiekunki dla swojego syna. Suzanne, nie wiedząc, na co się decyduje, rusza na rozmowę kwalifikacyjną. Z pozoru łatwe dla miłośniczki dzieci zadanie może okazać się koszmarem. Nie wie, ile niebezpieczeństw ściąga nie tylko na siebie, ale i na całą rodzinę. Gdy próbuje wydostać się z sideł pracodawców, jest już za późno...

Osiemnastoletnia Lanore McQueen wracając do domu, zauważa grupkę chłopaków malujących graffiti na budynku domu dziecka. Ponieważ jej matka jest tam dyrektorką, dziewczyna zgłasza sprawę na policję. W ten sposób zaczyna się konflikt między nią a jednym z wandali - Aronem Baileyem. Chłopak szczerze ją znienawidził i zrobi wszystko, żeby zapłaciła za to, co zrobiła. Dodatkowo wkrótce okazuje się, że będą mieszkali po sąsiedzku, więc Aron ma pole do popisu. Aron dowiaduje się, że Lanore jest zakochana w jego kuzynie Christopherze Bensonie. Postanawia wykorzystać ten fakt. Chce, aby dziewczyna wyznała Christopherowi uczucia, mając nadzieję, że to ją upokorzy. *22.12.15 - nr 4 #Dla nastolatków *27.04.2020 - nr 1 #dojrzewanie *Wszelkie prawa są zastrzeżone. Kopiowanie bez zgody autora jest zabronione. Książka wydana w wydawnictwie Niezwykłym

Jednostrzałowiec o chłopaku, który odpłyną. Proste? Proste. Miłej lektury. p.s. Opowiadanie napisane na potrzeby lekcji polskiego w szkole, aczkolwiek spodobał się tylu moim znajomym, że kazali mi wrzucić tekst do internetu. @luvmyidoldemi ~twitter

ona myślała, że pisze z fanem. on chciał chociaż raz w życiu nie być oceniany przez pryzmat sławy. book one (written without capital letters)

I nikt do tej pory nie zauważał tej siedemnastoletniej dziewczyny w jasnoróżowym swetrze, siedzącej w ławce podczas pierwszego tygodnia szkoły, oprócz pewnego młodego nauczyciela geografii.