''Psikopatsın sen. İnsanları öldürmekten zevk alan manyağın tekisin.'' Kapak Vampire Photoshop tarafından yapılmıştır.

2 kardeş. 2 kuzen. 4 kırık kalp. Paylaşılacak 1 kader. Her şeye rağmen ayakta durmayı başaran 4 insanın hikayesi. Karşı karşıya geldiklerinde bir birlerine tutunmayı başaracaklar mı? Yoksa kaderden kaçmayı mı seçecekler? Dikkatli olun, ağlatabilir... SavNaz AlSel

Huzuru ve mutluluğu biribirlerinde bulan iki genç aşığın hikayesi... Mavi huzuru Uzay'da buldu..

*Selin'den* "Öpersen geçer." "Oldu Ali.Uf mu oldu diye de ağlayayım mı başında?" Hala yavru köpek bakışlarıyla bakmaya devam ederken kıyamıyorum ona. "Gel başımın belası gel." diyerek iki dolabın arasına sürüklüyorum onu.İyi ki herkes derste şuan. Ali rahat bir biçimde duvara yaslanırken gelecek öpücüğü bekliyor.Ben onun gözünün yanındaki hafif kırmızılığa bir öpücük kondururken tam da beklediğim oluyor.Elleri anında belime dolanıyor. Ben yavaşça geri çekilirken gözlerine bakıyorum.Aramızda nefes mesafesi var,yok. "Geçti mi bari?" diyorum.Konuşurken dudaklarım bıyıklarına değiyor,gıdıklanıyorum. "Sen öpünce geçmeyen yara mı var?" ***** *Nazlı'dan* "Sen uyusana Savaş. Beni dinle bir kere de.Bak dinlemedin beni neredeyse denize düşüyordun." Elini kalbime koyuyor.Ben romantik bir söz beklerken gelen kamyon yazısı beni hayal kırıklığına uğratıyor. "Ben senin kalbine düştüm bebeğim. Everest'ten düşsem etki etmez artık." İçinde bulunduğumuz durumun saçmalığına gülüyorum. "Kalbini öperim senin ama hadi uyu artık." Koca bir bebek olduğunun kanıtı olarak göğsüme gelip kollarını belime doluyor. "İyi uykular bohem prens." diyorum saçlarını okşarken. "Sana da Rapunzel." diyor derin bir nefes alırken. "Biliyor musun? Saçların çok güzel.." --- Maceracı iki çiftimizin ileriki bölümlerinden kesitidir.

Babasını yaptığının bedelini ona ödetecektim.Babasının anneme yaptığıklarını bende ona yapacaktım.Belki babası kadar şerefsiz ve pisliğin teki değildim ama olacaktım intikamımı aldıktan sonra Babası gibi olucaktım. Belki o ölmeyecekti ama sürünecekti.Onun bir şansı olacaktı en azından.Annem gibi olmayacaktı. Herşeyi planlamıştı onu nasıl ve nerede tuzağa düşüreceğini gayet iyi biliyordu Ali. Selinse herşeyden habersizdi belkide içten gülebileceği son gün bugündü ama o hiçbirşey bilmiyordu.Öylesine saf ve güzeldi ki masallardan geldiğini söylerdi hep kız kardeşi Nazlı. Selin Babasının yaptığı şeyi dahi bilmezken kurbanı olacaktı bu oyunun.

.

.

Herşeyin başladığı zaman, o zamandı. Onu ilk gördüğüm an. O küçük kalbi kırık, yaralı kız çocuğu bana o kapkara koca gözleriyle baktığı zaman. O bir Yetim'di. Anne Babsı küçük yaş'ta birak gitmişti. Hayat'a küsmüş kimseyi sevemiyordu. ~☆~ Sizce Ali bunu başara bilicekmi? Selinin donmuş kalbini ısıtarak sevdirebilicekmi? Okurak öğrenelim... #2HayranKurgu @aslicetinova

Cok zengin olmasakta hayatimla memnundum. Annem ölmüs, Babamla bir gecekondu da yasiyorum. Babam giddikce tuhaflasiyordu. Beni sürekli evden yollayip duruyordu. Sonra birgün o konusmayi yapti ve aklimdaki o kahraman babayi sildi. 'Selin biliyorsun... Annen öldügünden beri yalnizim. kendime bir hayat arkadasi buldum. Sende bunu yapicaksin. O kadin seni özel bir üniversteye yazdiracak. Ama tek bit sebeple! Güzel kizsin kendine Zengin bir koca bulup defolcaksin bu mahalleden.' 'Buna Mecbur degilim Baba!' 'MECBURSUN'