Sinemis ve Ali'nin büyük aşkının heyecanıyla, şarkı tadında hayatlarıyla...

Kalplerinde "sevdayı" taşıyanların hikâyesi: Kış Masalı Kar Şarkıları 2 Hayat akıp giderken azalır mı sevda, yoksa geçen zaman daha mı sevdirir âşık olduğunu insana... "Beni sevmekten hiç vazgeçmeyecekmişsin gibi hissediyorum" "Seni sevmekten hiç vazgeçmeyeceğim, ölene kadar sol yanım senin" Ali ve Sinemis... Aşklarını evlilikle bütünleyen bir çift... Ve diğerleri. Bu hikâyede bir çok aşk hikâyesinin ayak seslerini duyacaksınız. Yolu aşktan geçen herkesin bir şeyler bulacağı bir hikâyenin, içinde her mevsimi barındıran yollarında yürümek ister misiniz? Kalbinizi açın, kocaman aşklar kucaklayacak sizi ve çok başka atan kalplerle tanışacaksınız...

Bu hikayenin kahramanları gerçek. Büyük bir aşk yaşadılar. İmrenerek izledik aşklarını. Anlatım biraz değişik gelebilir. Bir şeyleri yetersiz bulabilirsiniz. Şaşırmayın... Hatta bir okuyucumun zamanında dediği gibi "'bunu Asuman mı yazmış gerçekten?' diyerek okudum" demeyin... Ben yazdım... Denemeler yapmayı seviyorum. Yazabileceğim her tarzı denemek istiyorum. Umarım bittiğinde o farklı tadı sizler de hissedersiniz.

Kısa hikayelerim genelde kısa olur. 15-20 sayfa gibi. Bu 40 sayfa ile kısa hikaye rekorumu kırdı. Kısa hikayelerim aslında bir kelimeden, bir olaydan ortaya çıkar. Mesela bir şarkı içinde geçer tek kelimeden hikaye yazmışlığım var. Taşınırken aklıma gelen bir hikayem var. Uçağa binmem gerekirken oluşan bir başka hikayem var. Bu kez öyle değil. Bu kez benim hayalim var hikayede... hep bir okuma evim olsun istedim. Ücretsiz bir yer. İsteyen gelsin kitap okusun, ders çalışsın, çayını, kahvesini yudumlasın ve ertesi gün yine gelmek istesin. Kim bilir belki bir gün böyle bir yer açarım... şimdilik sadece hikayede bir mekan olarak kullanılıyor. Keyifli okumalar dilerim. Not: tadı kaçmasın hazır ilham gelmişken uzaklaşmasın diye üstünden geçmedim. Hatalı cümleler affınıza sığınır. Not2: Bugün yani 14. Şubat 2016 da eklerken de ilk not geçerli... her yer eklendiği şekli ile okuyacaksınız :)

Mutlu olmak hepimizin hakkı değil mi? Peki ya Beren. Beren'de mutlu olmayı hak etmiyor muydu? Bir yanında senelerdir hoşlandığı basketbolcu. Diğer yanında sırtından bıçaklayan senelerin dostu. Birde karşısına ukala çıkarsa.. Beren'in mutluluk için seçeceği yol ne olacak acaba? Eğer Istersen mutluluk çok yakındır. Sen yeterki doğru tercihi ver ve ISTE.

Annem ve babam, bana karşı hiçbir zaman, o sevgi dolu ve ilgili anne babalar gibi olmadılar.O yüzden ben de küçüklüğümden beri kendimi, rengârenk hayaller kurarak mutlu etmeyi öğrendim.En sevdiğim hayalin rengi ise beyazdı.Beyaz bir gelinlik... Beyaz, mutluluğun, aşkın ve bir gün kendi yuvamı kurabileceğimin müjdecisiydi.Bu evde kavuşamadığım huzura, kendi kurduğum yuvada sahip olacağıma gerçekten inanarak büyümüştüm.Oysa şimdi ailem bu hayalimi de elimden almıştı.Benimle hiçbir ilgisi olmayan bir olaydan dolayı, hiç tanımadığım ve civardaki herkesin Deli diye bildiği bir adamla evlenmek zorundaydım. ❤ Tüm ilçede deli diye tanınan bir adam: Emre. Aradığı şefkatı ailesinden bile görememiş, tekhayali bir gün sevdiği adamla evlenmek olan bir genç kız: Elif. Ve zoraki bir evlilik. Kimsenin bilmediği bir psikolojik sorunla boğuşan Emre ve Emre'yi tanıdıkça ona karşı anlayamadığı bir şekilde merhamet duymaya başlayan Elif, gerçek bir aile olabilecek miydi? Emre tekrar delirmeseydi; belki...