Kod Adı Aşk'tı. O Vural Karalı idi. Oyunlar adının bir parçası olmuştu. Bu sefer Cüneyt karakteriyle, genç bir kızın kalbini çalacaktı. Sahtekarlıkla, kandıracağı kurbanı Derin Erbay saf güzelliğiyle onu cezbecek ve yasakların son raddesine getirecekti. Vurak Karalı herşeye inat bir yasağı çiğneme kararındaydı. Ya onunla sevişecekti ya sevişecekti! Yalnız o yasağı çiğnediği an, belki ikisi de ölecekti. Bu oyunda tutkuyu yok edecekti, etmeliydi. Aksi taktirde Derin Erbay mezara bir çiçek misali gömülecekti.

^^ 'Sorunlu Aşk' Serisinin İlk Kitabıdır. ^^ Okulumda gayet mutlu bir hayat süremiyordum, ta ki kas yığını aslında kurtarıcım olmayan kurtarıcım beni bulana dek. Hayatımı daha da batıran bu adama aşık olmaksa hayatımda yaptığım hatalardan en mutlu olduklarımdan biriydi.

‘‘Reyhan benimle evlenir misin_?’’ ‘‘evet_! Evet_! Milyonlarca kez evet’’ Tabi ki böyle olmadı. Hiç olur mu hep filimlerdekiler, kitaplardakiler mUhteşem aşklarıyla mükemmel düğünlerde evlenip mükemmel aşklarına masalsı günler katsınlar …! Yaşama nedeni annesinin ona küçükken söylediği bir söz olan başarılı mimar bir kız... Çok ünlü otellerde ve restoranlarda çalışan genç ama yetenekli bir aşçı ve nişanlı bir adam... kızın ilk aşkını unutamaması ve tam kız intihara karar vermişken çocukluk aşkıyla karşılaşması... acaba aşkları yeniden alevlenecek mi_? yoksa korun üstüne bir kova su daha mı dökecekler. Reyhanın ilk aşkı... : )

Hikayeyi güncellemeyi unutmayın

Geçmişindeki acıların külünden doğmuş zeki bir dolandırıcı; siyah kelebek. Yaşamadığı için ölmeyi bile beceremeyen hayata küskün bir kız; sudan korkan balık. Tanrının birbirlerinde çare bulmaları için bir araya getirdiği iki kişi. Peki ya bir gün ömrü olan bir kelebek yarına aşık olursa ne olacak? "Yürüyemiyorsan uçarsın dedi "Ölüme Fısıldayan Adam", ben de O'na uçtum..."

Bambaşka öykülere sahip, yepyeni hayatlara dağılmış insanların öyküsü...

O her zaman bir masalın içindeydi . Kış masalının kahramanı olması gibi . Kış gibi. Soğuk ve Sert.

Belki de herşey unut dediğimiz yerdedir. Unutmak, umuttur geleceğe. Ve bir sabah karanlığa uyandım, artı hiç bir şey eskisi gibi olmayacaktı biliyordum, eskisi gibi sevmeyecek eskisi gibi sevilmeyecektim. Hatta saçlarımı dibine kadar kesip İstanbul'un Boğaz'ına bırakmalıydım. Ben bir kadın ne kadar sevebilir ki sorusunun cevabıyım.

Siyah papatyalar toplayıp saraylar yapıyorum kendime artık yalnızlığın kraliçesiyim ben. Kalbimin kırıkları batıyor yine gülüşlerime Hayallerim kirli bir çocuk yüzüyle kâğıt mendil satıyor umutlarıma. Ey sevgili, ruhum sensiz heba, yaralı, ölü. Ellerini kenara bıraktım, bir selamını ver şifa bulayım. Lokman hekim kıskansın. Yoksa bu sonbahar, dökecek beni aşkın en güzel dallarından. Ey baharı gözlerinde gizleyen yar, bir kez olsun dokun içime, dokun ki ayaz düşmüş yüreğim ısınsın.Yüreğine ayaz düşen tüm sevdalılara selam olsun.