Değerli okuyucu, önündeki bu eser, iletişim becerisini, kişinin kendinde olan potansiyeli çeşitli teknikler ve telkinler ile zamanla ortaya çıkartarak geliştirmeyi amaçlıyor. Zamanla oluyor bu, evet. Kişisel gelişim için farklı eserlerden de yardım almalısınız. Birkaç kitap ile yetinmemelisiniz.

Benim canım sevgilim, Biliyorum bu mektup sana ulaşmayacak, ya da ben ulaştırmayacağım. Çünkü iki arkadaşın, kardeşten öte dostun arasına girmem ben . Uraz, seni ne çok seviyorum ben. Bunu o aptal teklifi kabul ettikten sonra anladım. Ben senden başkasıyla nasıl yapacağım? Üstelik sen bizim etrafımızdayken, dibimizdeyken. Yaptığım o aptal hata yüzünden bir nefes kadar yakın ama dokunamayacak kadar uzaksın bana. Belki kızıyorsun şuan da "Madem böyle çok seviyorsun koş gel Yaprak' ım. "Diyorsun . Ama yapamam Uraz' ım, yapamam. Ona bu kazığı atamam. Hem böyle yaparsam sen de kızmaz mısın bana? Kardeşini can evinden vurduğum için. Şimdi ne yapacağımı merak ediyorsundur. Devam edeceğim Uraz, başlattığım bu aptal oyuna devam edeceğim. Ta ki Şans benden bıkana kadar. Yani herşey onun elinde. Yani Uraz, aşkımız Şans' a kaldı.

Onca kalabalığın arasında telaşlı gözleri adamı buldu. Yorgundu, derin bir düşüncenin izlerine rastlanıyordu gözlerinde. Mantığı elverse, diyecekti ki, o da benim gibi düşünmüş tüm gece; beni düşünmüş. Ve hatta diyecekti ki, belki kararsız kalmış, belki gitmemeyi düşünmüş. Fakat mantığı elvermedi, yüreğini susturdu. Genç kızın düşünceleri, zihninde hızla dönerken, adam, yorgun gözlerini kalabalığın üzerinde gezdirdi. Nihayet, kızı gördü. Yüreği aydınlandı. Kız ona bakan bir çift gözün büyüsünde kendini unuttu. Aydınlığı görmüştü adamın gözlerinde, heyecanı görmüştü. Ve dahası görmüştü genç kız; onun o iri, yeşil gözlerinde bir cenneti görmüştü. Yüreği aydınlandı. Hem demiyor muydu zaten yazar: "...benim bütün geçmişim sen bir nazar edersen aklanır, çünkü senin gözlerinde bir cennet bakışı var." * * * "..Evet, gittim ben. Cesaretimi kalkan edemedim kendime, korkaklığıma yenilip gittim ben. Kaçtım. Ama şimdi af diliyorum senden Zeynep. Vaktinde farkına varamadım, doğru, ama anladım işte kıymetini. Bana hesapsızca sunduğun o kalbin değerini, bana bakan gözlerinin mucizesini, adını seslemenin ferahlığını anladım. Senin adın umut oldu bende Zeynep, Zeynep'im. 'Can kuşum, umudum, canım sevgilim.' Affet beni."

Bu hikayede kahramanımız Dantesin yaşadıklarını sıze anlatıcam.

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Havuzun dibine değen ayaklarımla yere oturdum. Bir anda beliren iki hayali gölgeye baktım. Burak ve Doğa'ya. Burak simsiyah bir şekilde sarmıştı mavi bedenimi. Yansımamın gözlerinde izlediğim korkuyla ürperdim. Siyah gölge hayali bedenimi tamamen sardı ve maviyi adeta yutup kendine kattı. Ne mavi ne de siyahtı oluşan kalıntı. Siyahın mavi tonuydu. Belkide en mavi tonu. Burak'ın gözlerinin rengiydi hızla bana doğru gelen renk. Dosdoğru kalbime çarptı. O an tamamen kanaat getirdim. Ölüm, bizim ulaşabileceğimiz tek zaferdi. Onun karanlığında yaşayamayacak kadar umut doluydum ben. Hayattım. Doğa'ydım. Maviydim. Yeniden doğmak için önce ölmeliydim. Bedenimi vahşice saran suyun o hoş tınısı ve ölen umutlarımın acı haykırışları kaybolurken can yakan bir sessizlik kapladı benliğimi. Gözlerim kapandı. Nefesim kesildi. Sustum... ***** ♡Başlangıç: 20.06. 2015 ♡

Hikayeyi okurken ve okuduktan sonra hiçbir erkeği ve ilişkiyi beğenmemeniz, bu durum sonucunda da ebediyen yalnız kalmanız durumundan yazar kesinlikle sorumlu değildir. Ve önemli not; Mıçmıç, sulu bir aşk okumak istiyorsan, sevgili okuyucu; Lise hoşlantılarını veya dizilerde aşk olarak anlatılan saçma duygular var ya, işte onları konu alan bir kitabı incelemelisin.. Bu kitapta, sadakat var, fedakarlık var, özen var.. Bu kitapta sevdiğine dokunmaya kıyamayan bir adam var. Bu kitapta, sevdiği adamla büyüyen bir kız çocuğu var. Şimdi karar ver bakalım, Sana nasıl aşık olunacağını, nasıl sevileceğini öğretecek bir kitap okumaya, hazır mısın?

Sınanmayan hiçbir aşk gerçek değildir... Yağız ve Tanem'in sınavını okumaya hazır mısınız?