Kim Yu Ju; hissetmeyi ne kadar istediğini sadece kendisi biliyordu. Sakat olmakla aynı şeydi bu yaşadığı.Hiç bir duygunun esiri olamıyor hiç bir duyguyu anlayamıyordu. İnsanlar arasında yerini sadece kitaplardan öğrendiklerini uygulayarak sağlıyordu. Çünkü o hiç üzülmedi, hiç sevinmedi hiç telaşlanmadı en önemlisi o hiç aşık olmadı. Kwon Ji Yong; duyguları doruklarda yaşadığını biliyordu. Ona şarkılar yazdıran ve onun yaşamını sağlayan tek şey hisleriydi. Onu var eden şeyler başkalarının duyguları arasında beğenilmek sevilmek hatta bazen tapınmaktı. Ama karşısındaki bu avukat stajyeri ona dokunmamasını söylüyordu. Karşısında bir robot gibi duruyordu ve gözlerinde hiç bir duygu yoktu. Bu kız ya uzaylıydı ya da onun duygularını harekete geçirecekti. İki zıt kutup... Ve peşlerindeki tahmin edemeyecekleri sırlarla yüzleşme vakti... Peki şimdi ne olacak?

Lee Chae Rin insanları parasıyla yönetmeyi öğrendiğinden beri yaşamını duygusuz biri olarak sürdüren zengin ailenin tek kızıdır. Zenginliğin getirisinden çok götürüsünün farkına varan babası Lee Chae Rin'e hayatı öğrenmesi için bir antlaşma yaratır. Lee Chae Rin önüne sürülen bu anlaşmayı küçümsese de göründüğü kadar kolay olmadığını yaşadıkça öğrenecektir. Onun çilesi tek odalı bir evde ve YG'de stajyer stilist olmasıyla başlar. Bu duruma en çok kötü davrandığı arkadaşı Bom sevinir. Peki ya antlaşma maddeleri? Onlar Chae Rin'in kabusu olacaktır. *** Biraz eğlenmeye ne dersiniz? Ah tabuları yine yıkıyorum. Bu fic diğerlerine benzemiyor. İlk skydragon ficim olacak. Desteklerinizi bekliyorum:)

İçimizi ısıtan gün batımının ışığı ve tenimizi okşayıp geçen bahar rüzgarıyla beraber bir söz verdik. Gülerek verdiğim o sözün şimdi bana bu kadar acı vereceğini bilemezdim... - Chae Rin

"Yeteneklerinin fark edilmesi artık senin elinde. Next Singer sen olmak istemez misin/ YG ENTERTAİNMENT?" Bu sefil hayattan tek kurtuluşum bu afiş olabilirdi. Kimsesizlikten, hor görülmekten ve her gün içki götürmem gereken babamdan. Önümde ki uzun kuyruğa baktım. Soğuk, incecik hırkamdan bir bıçak gibi geçip gidiyordu. Hırkama daha fazla sarılırken aklımda ki tek düşünce: "Bu hayattan kurtulmalıydım." Bu kapıdan geçebilecek miydim, emin değildim ama direnmeliydim. Etrafımda ki bana iğrenerek bakanları görmemek için başımı ters istikamete çevirdiğimde ardında en az 30 kız fanıyla dolaşan adama baktım. Sıranın yanından gecerken bir anda bakışları üzerimde ki kiyafetlere kitlendi. Hiç bir bakıştan bu kadar utanmamıştım. Arkasında bıraktığı küçük çığlıklar kulağımı tırmalarken derin bir nefes aldım Daha bu başlangıçtı...