I was 16 back then when I married you. You were 18. Kahit bata ka pa lang, successful ka na agad. Ikaw na agad ang nagpapatakbo ng kompanya niyo. Samantalang ako, sakit sa ulo ng mga magulang ko. Kaya nga siguro ako ipinakasal sayo para magtino ako. Pero kahit isang taon na tayong dalawa na nagsasama, we are still strangers. Walang kibuan, walang pakialamanan. Minsan nga wala pang imikan. Pero that's fine with me kasi hindi naman kita mahal At alam kong hindi mo rin ako mahal Pareho lang tayong naipit sa sitwasyong ito na hindi natin kayang takasan. Pero sana lang dumating ang panahon na kahit papaano masasabi kong YOU ARE MY HOME

One night of madness. That's how they started ,that's also how they end.What will happen if their paths crossed again,After that night full of reckless abandon passion?WARNING:NOT SUITABLE FOR AGES 18 AND BELOW . IT CONTAINS SEXUAL THEME,AND SOME OFFENSIVE WORDS.STRICTLY FOR OPEN-MINDED

Nagpipipipipihan ka lang pala. Inlove na ako sa'yo. Di mo pa sinabi. Love mo rin pala ako.

Guys, bare with my grammatical errors. Di ko pa kase 'to na eedit. I started writing it when I was 15 - semi editing chapter 12

no soft copies ^__^ sorry po :)