Yaşatmak... Bazı insanlar, bazı insanları yaşatmak için doğarlar. Kendileri için değil başkası için yaşarlar. Her gün belki de yüzlerce insanın acısına bir nebze de olsa merhem olabilmek için saatlerce ayakta, uykusuz bir halde oradan oraya koşturup dururlar. Yaşatmak için. Bir nefesin daha son bulmaması, bir bedenin daha kara toprağın altına girmemesi için. Şüphesiz bu kutsal görevi ancak kutsal bir ruh yapabilirdi. Ve öldürmek... Canını alanın canını almak. Kan dökmek ve ellerine baruttan başka bir kokuyu haram kılmak. Ama silahı ateşlerken katil olarak değil yiğit olarak anılmak. Şehitlerimizin kanlarını kendine katarak gökte dalgalanan bayrak için can almak. Yaşamak ve ölene kadar öldürmek. Şüphesiz bu kutsal görevi de ancak kutsal bir ruh yapabilir. Aynı dünya da tamamen farklı hayatların içinde yaşayan iki farklı insan. Tek ortak yanlarıysa başkaları için yaşamaları. Bu, bir hemşire ve bir jandarma özel harekatçının hikayesi. Biri yaşatmak için diğeri öldürmek için savaşırken aşk da onları bir araya getirmek için savaşacaktı.

Bir pazar günü hikayesi daha... Beklenen ama belli etmemek için uğraşılan teklif... söylenmeyenler... belki de konuşulmuyor diye biteceğinden korkulan aşk...

Üniversitede geçen bir hikaye... Hem yılbaşı, hem de aralık ayı için kabul ediniz...

Soymak için girdiği evde Duygu'yu beklemediği bir sürpriz karşıladı. Elinde gösterdiği telefonda yazılı numara 155 olan ev sahibinin başparmağı arama tuşunda, ateş eden gözleri kadındaydı. Yapması gereken seçim basitti. Ya yıllar boyu sürecek hapishane, ya zenginlik içinde ev hapsi. Seçim basit, seçmek zordu. Duygu için özgürlük tanımadığı bir adamın boyunduruğuna girmek olabilir miydi?

*TAMAMLANDI* Tarihe aşık bir kadın, büyük bir Göktürk aşığı. Damarlarında akan deli Türk kanı içindeki tarih aşkıyla pekişip duruyordu. Psikolojik sorunları olan bir kadın yaşadığı dünyadan nefret eden ve ölmek için bir sebep arayan bir kadın. Yine de intiharın basit bir şey olduğunu düşünüyordu kadın ölmek için harika bir sebep olmalıydı. Ölümü bir işe yaramalıydı! Tıpkı zamanında vatanı için can veren ataları gibi. Garip bir efsane bir kadını kendisinden asırlar önce yaşayıp ölmüş bir adama aşık ettirebilir miydi? "B-ben sana baktıkça yeniden var oluyorum sanki. Senin tahmin edemeyeceğin kadar sana uzak bir yerden geliyorum. Sen bana o kadar yabancı bir hayat yaşıyorsun ki seninle kalmak benden çoğu şeyi götürüyor ama yine de sensiz metal dolu bir dünya istemiyorum. Her sabah seni büyük atının üzerinde gideceğin yere uğurlamak ve seni bu çadırda beklemek bile daha cazip geliyor artık"

Bir kısa hikaye daha... Çıtır çerez dediklerimden. Okuyun eğlenin, biraz romantizm, biraz gülümseme ile pazarınıza tat katın...

Ben istemez miydim, evde örgümü örüp kahvemi içmek? Hastahanelerin acil servislerinde polislere anlatmak zorunda kaldığım yalan hikayeler yerine , çocuklarıma masal anlatmak Olmadı...O beni kovaladıkça, ben yollarda delilik sınırında......Ben Peri, Tanışalım mı?...

"Küle dönmek için yanmak, yanmak için de aşka düşmek gerek oğlum" demişti babası. Zafer onun ne demek isteğini şimdi daha iyi anlıyordu. Çünkü Mihriban'ı gördüğü gün, gönlüne kurulan cehennemi anlatacak doğru sözcükler o daha aşka düşmeden dile böyle gelmişti. Hayallerin umuda, umutların gerçeğe dönüştüğü, içinizi ısıtacak sıcacık bir öykü