Aşk Neydi Ki? Onu Çok Mu Sevmekti? Yoksa Şımartılmak mıydı? Bence AŞK Özdemir Asaf 'ın 1 kıtalıktaki şiir'i gibiydi; Seni bulmaktan önce aramak isterim Seni sevmekten önce anlamak isterim Seni bir yaşam boyu bitirmek değilde, Sana hep hep yeniden başlamak isterim...

Şarap rengi yalnızlığın içinde siyah bir boşluktayım, oturuyorum. Gözlerimin mavisi soluk. Dudaklarımda kan tadı var, emdikçe kokusunu da alıyorum. Uzuvlarım kımıldamak için gün batıracakken, güneş batmamak için ay taklidi yapıyor. Dünya bana ters dönüyor. Hep ters mi döneceksin Dünya, yoksa bir güneş batımında hayatıma yeni bir yön verebilecek misin? Rotayı sen mi çizeceksin, elçin mi çizecek? ••• 'Ağlayınca gözlerin kızarıyor, gün batıyor. Yine de ağlama. Gerekirse yakarım dünyayı. Hiçbir şey senin gözlerinden daha güzel batıramaz güneşi.'

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...

KİTAP ESKİ ARKADAŞLAR DÜZENLENİYOR. DÜZENLENDİĞİ ZAMAN SEVECEĞİNİZE EMİNİM BU KİTABI 13 YAŞINDA FALAN YAZDIM ÇOK DAHA İYİSİNİ YAPIYORUM ŞU AN. YANİ AYH BU NE DİYECEĞİNİZE KÜTÜPHANENİZE EKLEYİN VE DÜZENLENDİĞİNDE ARKANIZA YASLANIP KEYFİNİ ÇIKARTIN. İYİ GÜNLER TEKRAR BİR NOT DAHA. HALA BAZILARI ANLAMIYOR 0 ALGI YETENEĞİ...ARKADAŞLAR DÜZENLENİYOR DÜZENLENİNXE YAZIYI SİLECEĞİM ARTIK SABRIMI SINAYANKARA DİREK ENGEL ATACAĞIM LÜTFWN OKUYUN AÇIKLAMAYI OKUYUN. HİKAYE DÜZENLENİY Bu bir ''İyi kız,kötü çocuk.'' hikayesi değildi.Dağhan ve Miray'ın aşkı.Bu hikayede bir su dökülmesi ile başlayan klasik bir şey,sonradan gerçekten değişik bir sevgiye dönüşmüştü.Kalbin taşıyabilirdi belki de her yükü.Ayrıyken hayatın durduğu,beraber iken dünyanın sadece onların etrafında döndüğü bir hikayeydi bu.Kıskançlıklar...Ölümler...Kayıplar...Ne olursa olsun,insan sevdiği birinden vazgeçebilir miydi? Elbette ki hayır.Sevginin boyutları farklıdır.Miray için ilk başta ''Zengin Züppe'' den başka bir şey olmayan Dağhan,onun artık hayatı.Dağhan içinse ilk başta ''Küçük Bir Burslu'' dan başka bir şey olmayan Miray,artık onun siyah meleği. ''Sen olmadan önce hayatımda sanki hiç bir duygu yoktu.Birikintisi,hayali bile yoktu.Sen hayatıma giren bir melek gibisin.Ama öyle bir melek değil.Hani beyaz kanatları olan değil.Senin ruhunun kanatları rengarenk ama sen benim siyah meleğimsin. Siyahın asilliğini,güzelliğini gösteren bir melek.'' Yıkıntılar üzerine kurulmuş,Dağhan'ın hayatı Miray ile aydınlanmıştı.

Mira ve Hira... ikiz kardeşlerimiz. her kardeşler bazen anlaşamayabilir değil mi? Acaba bu ikizlerin arasını bozacak olaylar olacak mı? Ya da araları bozulmayacak birbirlerine daha çok kenetleneceklerdir ha? Her insan sonsuza kadar birlikte kalamıyor... Bunlar malesef ki bir gün ayrılacak. Belki kısa süreliğine belki de sonsuza dek, yani ölüm... Onları ayıran şey ne olacak tahmin edelim mi? Ölüm mü? Aşk mı? Nefret mi? Bunların sonları ne olacak? ikisi de tabiki aşık olacaklar. Kalp söz dinler mi... fakat bu aşklar kardeşliğin önüne geçecek mi? Bir gir bakalım kitaba, bir sürü sorularla dolduk dimii belki soruları sen cevaplarsın.. Hadi sende bizim aileye katıl. Bazı yerlerde gül, bazı yerlerde ağla... * "Hayır Hayır" dedim. Bu olmazdı cidden böyle bir şeyin imkanı bile yoktu. "Mira bana bunların hepsinin rüya olduğunu söyle lütfen, kardeşim lütfen" dedim. Yalvarırcasına çıkan sesime karşılık o da şaşkındı ne diyeceğini bilemez haldeydik ikimiz de. "Bende inanamıyorum" dedi. "o kişi bizim...." "Olamaz" Diye bağırdım. "Böyle bir şeye inanamıyorum bunca zaman bize yalan söylemiş" diye söylendim. "Anlamalıydık nasıl anlamadık? Bize bu zamana kadar yakın olmasını nasıl bu olaya çıkaramadık, nasıl? Cidden çok safmışız" dedi. "Ben bunu kabullenemem mira" dedim. "Benim kabullenebileceğimi mi zannediyorsun? Hem kabullenmeyip napacağız ki?" Dedi bağırarak. "Yine mi kavga edeceğiz şu değersiz biri yüzünden?" Dedim sorarcasına. "Ona değersiz deme, O malesef ki..." 03.01.2018 #gençkurgu 682 04.01.2018 #gençkurgu 272 05.01.2018 #gençkurgu 352 12.01.2018 #gençkurgu 640 10.02.2018 #gençkurgu 427 11.02.2018 #gençkurgu 513 15.02.2018 #gençkurgu 626 25.02.2018 #gençkurgu 184 17.06.2018 #ikizler 2 02.06.2020 #ikizler 12 Yayımlanma tarihi: mayıs 2016 Kapak:@plutonunyavrusu

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------