"Seni kurtarmak için kendimi öldürmeyi seçtim, bana böyle mi teşekkür ediyorsun?"

canın acıyor mu? ... acırsa söyle ... neden buraya düştün? ... bilmiyorum bazı olaylar yüzünden kendini hapishane de bulan azra.beyin travmasından ötürü kesik kesik hatıralarını tamamlamaya çalışıyorken bir yandan da hayatta kalmaya uğraşıyordur.çünkü götürüldüğü yer normal bir hapishane değildir ve azra hariç herkes bunun farkındadır.bu aslında azraya özel oluşturulmuş. küçük bir dünyadır. pardon... hapishane mi demeliydim :) yoksa sadece azra mı öyle düşünüyor...

Artık iki tane SPY var! Birisi İngilizce ve birisi Türkçe olmak üzere... 2014 yılından beridir Türkçe üzerinde çalışıyorum, şimdi sizin için ikisini de aynı anda yayınlayacağım, çok heyecanlıyım, umarım benim kadar siz de heyecanlısınızdır! "Onca zaman kendini tiyatro sahnesinin iki perdesi arasında duran ve aidi olmadığı yerde bacakları titreyen tek dansçıyı izlermiş gibi hissetmişti, her şeyden sonra... her şey yedi gece sürmüştü. Evren yedi günde yaratılmış, derler, gecelerini bilmezler. İlk gece en güçsüzüdür, acının kati, saf yüzünden başka hiçbir şey hatırında kalmamıştır. İkinci gece en korkuncudur, gözleri keskin yaşlarla kızarmış, incinmiştir, bu yaraları yalnızca ay ışığı gizlemiştir. Üçüncü gece hatırlanan tek gecedir; en kırgın ve en bitkin gece... Dördüncü gece en cesurudur: Gözyaşları kendisini incitmez, ellerindeki yaralar huzurla... bir de sevgiyle boyanmıştır. Beşinci gece en düşünceli olandır. Bulutlara, göklere yankılanan duygular güçlerini sarsar, kendini kabul etmeyi öğrenmiştir çünkü... Altıncı gece dönüştür. Kar beyazı kağıt parçasının üzerine çocukluk, çocukluk çizilmiştir, gecenin sıcaklığına saklanmıştır. Son gece... yedinci gece kaostu. Yüreğe gömülen acının kat be kat yeniden yaşanışı, incinişi ve diğer tüm gecelerin inançlarına karşı savaşan bir gücün yaratılışıydı. Diğer tüm gecelerin yok oluşu... Bu hikaye, yedinci gecenin hikayesi."

Mutluluğu arayan, siyahın içinde kaybolmuş bir kızın öyküsü.

Aşk için neleri göze alırsınız? Ya da ne kadarını? Laküner amnezi... Zihnimden tamamen silinen 3 kişi, birçok olay... Yaşadığım ve hatırlamazsam sonunun çok kötü biteceği bir film... Bu filmde başrol benim. Ne kadar başarılı olurum bilinmez, ama kötü sonları sevmem... Ben Asuman... Ve hayatımın hikâyesi işte şimdi başlıyor...

bilinmeyen numara: aman tanrım bilinmeyen numara: sen çok güzelsin [kısa hikaye içinde #1, 27.03.2016]

Bade 26 yaşında genç bir kadın. Anoreksiya ile verdiği savaşın son evresinde. Ama herkesin sahip olmadığı bir avantajı var... Kız arkadaşı Ilgın. Her arkadaşından daha yardımcı,daha destekleyici ve onu koşulsuz seviyor. Zaten herkesin ihtiyacı olan şey de bu değil mi?

Siyah saçlarını bileğindeki tokayla topladı ve gözlerini gözlerime dikti. Dilini dudaklarının üzerinde gezdirdi, başını sağa eğdi. ''Bunu yapmak istiyor musun?'' Sorduğu soruyu cevaplayacak enerjiye sahip değildim, şuan. Beynim işlevini yitirmiş gibiydi, hiçbirşey düşünemiyordum. Başımı sağa sola sallamakla yetindim. Neyi isteyip, neyi istemediğimden emin değildim. ''B-bilmiyorum. Bilmiyorum...'' Sabırsızlıkla dişlediği dudaklarında küçük bir gülümseme belirdi. ''En hazır olduğun an, hazır olduğundan emin olmadığın andır.''

iki kadın varsa işin ucunda, notalar bile hıçkırmaya mahkum. son vals, hayatlarının en başında genç iki kadının aşkını ve aşkları kadar karmaşık hayatlarını anlatıyor.