Geçmişi oldukça kötü anılarla dolu olan, sevgiden korkan güçsüz bir Patron. Elit.. Oldukça yakışıklı, başarılı, egoist, olumlu, oldukça sinirli bir Patron. Ediz.. Birbirlerini daha tanımazken bile onları birbirlerine çeken bir şey mutlaka olmalıydı. Peki Elit onca şeyi atlatmasına ramak kalmışken bir daha bu olayları nasıl yaşayacaktı? Ediz sevdiği herşeyi kaybetmişken yeniden bir kişiye bağlanmayı nasıl başarmıştı? Bu onların atarlı, arzu dolu, içten ve acıklı hikayelerindeki tek ortak noktaydı. Geçmişlerindeki acı..

"Nazlı..Nazlı..Defalarca tekrarlıyorum bu ismi.Sonra gerçek birden beynime dank ediyor.En yakın arkadaşımın evleneceği kıza bakıyorum ben şu an.Ne işim var benim burada ? Gitsene oğlum diyorum kendi kendime.Beynim ne kadar güçlü işlerse işlesin yüreğime söz geçiremiyor.Ne kadar uzun süre izledim bilmiyorum ama o peri kızını ,Nazlı'yı seyrediyorum orada.Çok güzelmişsin be Nazlı gelin..Çookk...."

Kaybetmek nedir? Kaybetmenin acısı kişiye göre değişir mi? Yoksa acı hep aynı acı mıdır? Peki aşk zaman ve mekan tanır mı? Aslının sorularla dolu misafir hayatına sizi 'misafir' olarak davet ediyorum..