Dünyadaki en tehlikeli yer zihin, en ölümcül zehir ise düşünceydi. Her an düşüncelere esir olanlardı onlar. Onlar bakanlar değil, görenlerdi. Düşüncelerine yenilenler, zihinlerindeki altın kafeslere mahkum olanlardı. Onlar Düşünce Mahkumuydular. Farklıydılar ve bunu biliyorlardı. *Bölümler finalden sonra düzenlenecektir.

Bir fermuarla hayatın ne kadar değişebilir? Hayal etme, çünkü cevabı zaten tam burada. Kapak tasarım: holanriss

Aşka erişebilmek için engelleri aşmak gerekir. Adrian Joseph Byron hiç hesapta yokken kendisini Westcliff Kontu olarak buluverir. Titizliği ve disiplini emri altında bulunan tüm çalışanlarını bezdirse de, çevresinde her zaman takdirle karşılanır. Heaven Brown ise sıradan bir çiftçinin kızıdır. Onu özel yapan şey ise cesareti, güzelliği ve dışarıya yansıyan saf iyiliğidir. Bir de Adrian'a kafa tutabilmesi var tabii... Yağmurlu bir günde kesişen yolları, kaderlerini sil baştan yazacak ve her ikisi için de türlü oyunlar oynayacaktı. Aşk bazen rahatlatan bir yağmur gibi, bazen de ayazda sırılsıklam bırakan bir sağanak gibi üzerlerine yağarken ona boyun eğmekten başka bir çareleri olmayacaktı. 11.01.2021 #historical 1 numara

#Wattys2016 Koleksiyoncu Edisyonu Kazananlarından birisiyiz! Hiçbir şey tesadüf olmadığı gibi bundan sonra yaşayacaklarıda tesadüf değildi. İzmir onun dönüm noktasıydı. Aşkını, sevdasını, kaybettiklerini bulduğu şehirdi. Hayatı asıl bundan sonra başlıyordu ve o kendi hayat hikâyesine yön veriyordu... Kendi elleriyle yazıyordu hikâyesini ve mutluluğa doğru adım adım ilerliyordu. Mutluluk çok yakındı... Bir yanda konservatuar okuyan iki genç ve güzel kız diğer yanda bir çete! Bay Sapık? Kırmızı Sütyenli? Tüm Hakları Poyraz'ın kumarhanesinde, Bukrenin ise kırmızı sütyeninde saklıdır.

Hayatında sadece annesi için yaşayan bir genç kız annesini de kaybederse geriye korkacak neyi kalır¿? Narin bir kelebeğin kanadını istemedende kırsan sonuçta kırmışsın...

Gizli bir şey yapıyordum ve korkuyordum. Ne kadar tedbirli olursam olayım dışarıda hep kötü bir şeyler olacakmış gibi geliyordu. Yolları kapatacak, haberleşmeyi engelleyecek bir doğal afet gibi, 5.6 şiddetinde yaşanacak bir deprem gibi, ani bir darbeyle sokağa çıkma yasağının ilan edilmesi gibi, abluka gibi, salgın hastalık sonucu karantina gibi, sonuçta beni burada mahsur bırakacak her şeyin ortaya çıkmasını sağlayacak bir neden gibi. Korkuyordum farklı bir şey yapmaktan ama bu korkunun beni ele geçirmesine engel olmalıydım. Güzel şeyler düşünürsem her şey güzel olabilirdi. O akşam boş vermek istiyordum. İşi, hayatı, her şeyi... Ama her şeyin yolunda olduğundan emin olarak boş vermek istiyordum.

Yaralar vardır; Hiç kapanmayacakmış gibi hissettiren. Yaralar vardır; Kapanmış olsa bile dokununca sızlayan. Yaralar vardır; Kapandığına dair bir iz bırakmayan. ✱ Batu ve Melis... Hayat onlara oyun oynamış ve yüreklerinde kapanmayacağını sandıkları yaralar bırakmıştı. Ancak bilmedikleri bir şey vardı. O da; birbirlerinin yaralarını saracaklarıydı. #Yayın hakları yazara aittir.

Kucuk bir kiz cocuguydum, annem ve babam kavqa ediyolardi hep. Babamin bawka kadinlarla iliwkisi vardi (Ah hu erkekler) ve bu yuzden annem hep kavqa ederdi. Bilmiyorum her weyden cok sıkılmıdım. Bir an önce büyümek istiyordum hər weyden her kesden uzaq bir yere gitmek.!!! Nedən, nedən bən nedən diye hep sorardim kəndi kendime ama hep cevapsız kalirdim.... Annemin goz yawlarina kiyamazdim hic. O benim yawam kaynağımdi. artik bi çilik sesi bile duyanduğum zaman kirizlere giriyordum... Annem ve Babam benim bu kirizlere girmeyimden sonra kavka etmiyolardı rtik cok mutluydum qaliba benim kirizlerim ailemin toparlanmasina nedən olmuwdu.....Ama büyüdüm ve hicde büyümek göründüyü kadar guzel diyilmiw onu anladim Iyi okumalar..... bi yanliwlik olursa Wimdiden Ozur Dilerim ... Lutfen icnizden gecenleri yazin Bu arada kendi hayatimdan yaziyorum hic biri hayel urnu diyildir.