Zeynanana
O zaman mahallemize yeni taşınmıştık.Boş boş mahalleye bakıyordum.Sonra yan binadan bir çocuk...Hayır kalbim dur diyemiyordum.Her saniye daha çok atıyordu.Ben aşık oluyordum.Ben evet evet ben.Ama ben aşka inanmamki.Hayatım ilk kez aşık olmuştum.Zaman geçtikçe mahallede arkadaşlarım oldu oda.Yine biz mahallece oyun oynuyorduk.Onla aynı grubdan olmadıkmı.Işte oynadık oda en az benim gibi güzel oynuyor.Neyse oyun bitti bizim grup kazandı.Kızlarla oturuyoz meybuz yiyorduk.Arkadaşları gelip bana oda seni seviyor dediler.Umursamamış gibi durdum ama içimde yanar dağlar patlıyordu.Neyse 1,5yıl böyle geçti.Ben onu sevdim o beni.Am
a öküz işte çıkma teklifi etmedi.Hep bakıştık.Sonra bizim mahalleye bi kız taşındı.Kıza kardeş dedim.Kız oruspu çıktı.Benim onu sevdiğimi bile bile onla çıktı.Ben onu iki yıl sevmiştim.ilk zamanlar onların çıktıklarını hatırlayınca ağlıyordum.Ama şimde götümde bile değiller...
Onla bazen karşılaşıyoruz pezevenk diyip geçiyorum.Sevgilisine oruspu diyip geçiyorum