Aşk basit gelirdi onlarınki için... Boşluğa düşeni kurtarabilir miydi karanlıktaki? Belki...Boşuna mıydı adamın çabaları? O boşlukta,kendi dünyasını yaratmıştı belki de kadın.Mutluydu orda ya da mutsuz...Yıldızlar bile aydınlatamazken adamı,kadını mı kurtaracaktı bir de? Bi kuyruklu yıldızı vardı onun,o da boşluğa mı düşmüştü şimdi...Elini uzatmıştı oysa ki adam. Kadın korkmuştu...Adamı da kendi boşluğuna hapsetmekten...Hem boşlukla hem de kendi karanlığıyla baş edemiyecek kadar zayıftı ama o... Denedi,çabaladı ama dayanamadı kadın...Bıraktı kendini boşluğuna.Güçsüz kalmıştı. Bitirdi kendini de,sevdiği adamı da... *** "Kuyruklu yıldız..." dedi bana bakmadan. "Ne?" ona inat gözlerine bakmaya çalışarak. "İsminin anlamı...Kuyruklu yıldız." "Biliyorum." dedim.Kim isminin anlamını bilmez ki. "Aslında o kadar güzel bir anlamı yok" diye devam ettim.Bana döndü ve arka cebine koyduğu ellerini çıkarıp avuçlarının içine aldı yüzümü.Güldü... "Ben sana da ismine de ölüyorum be güzelim."

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."

Yazardan Mesaj: Instagram'da gördüğüm bir yorum üzerine tekrar düzenleyip yayınlama kararı aldım. Hikayede olabildiğince genel hatları bozmadan, tutarsızlıkları düzeltip saçmalıkları ortadan kaldırmaya çalışıyorum :) Sekiz dokuz sene önce yazılmış bir hikaye olduğunu unutmayın. Pamuk Şekeri sizler için geri döndü :) *** -"Duygu ben..." -"Umut gidebilir miyim?" -"Önce beni dinle." -"Gitmek istiyorum..." -"Neden..?" -"Seninle konuşursam eğer kendimi affederim. Ama affetmek istemiyorum. Neden diye soruyorsundur şimdi. Çünküsü de bana kalsın. Şimdi izin verirsen gitmek istiyorum." -"Çünkü neden..?" -"Lütfen Umut..?" -"Duygu..?" -"Çünkü... çünkü bana haram olan birine, sana sevdiğimi söyledim. Ve günaha girmiş oldum. Eğer seni dinlersem kendimi affeder günahımda amel defterimde öylece kalır..." -"O zaman helalim ol..." DEVAMI HİKAYEDE... Yıllaaar önce yazılmış bir hikaye, hata varsa affola 04.10.15

"Gittiğim alışveriş merkezi nasıl hayatımı değiştirebilir??? "gibi bir cümleyle başlayacağımı düşünüyorsanız yanılıyorsunuz.Ne yani ben öyle şeylerle başlayamam oğlum.Daralırım ben oğlum.Ben bu hikayeye ancak "Hayatıma giren bir öküz nasıl olur da evimin kapısına 'Dikkat öküz çıkabilir!' yazacak duruma getirebilir???"gibi bir cümleyle başlarım.

Çatık kaşlarının ona nasıl bir hava kattığından habersizdi. Sinirli? Korkunç? Belki de her ikisi fakat bu bile yüzünün güzelliğini gölgeleyemiyordu. Düşüncelerimi, dişlerini sıkarak söylediği kelimeler böldü, "Benden uzak dur." Sol omzumda topladığım saçlarımı serbest bırakırken, attığım şiddetli kahkahayı bastıramadım. Gururuma dokunmuş muydu? Biraz. Pes edecek miydim? Hayır. Ben bir kızdım, o ise erkek. Ve kesinlikle yanlış replikleri paylaşıyorduk. "Bunu, benim söylemem gerekmez miydi?"

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------