delice istenen eroin, akıllıca kurgulanmış intikam, ve ağızda kalan acı bir tat; bir yudum kan... Daha önce hiç görmediğim, bilmediğim bir insanın günahı ve laneti üzerime yüklenmişti. Karınca incitmemek için bin bir şekle giren ben, durduk yere herkesin nefretini kazanmıştım. Somurtan, aşağılayan yüzler görüyor; öfkeyle bilenmiş sözler duyuyordum. Halbuki altından daha basit bir şeyin çıkmasını beklemiştim. Belki onlar uzaylıydı ve ben geldikleri gezegeni yıkan kralın korunmak için dünyaya gönderilen kayıp kızıydım. Evet, ütopikti fakat bazı gerçekler hayal iken çok daha güzeldi. Bunu şimdi daha iyi anlıyordum. "Ölmek istemiyorum." dedim. Gülümsedi. Bir noktaya sabitlediği gözlerini bana çevirdi. "Oysaki o çok istemişti." *** "Bu yaptığın ayıp." dedi. Utançtan içimde onlarca pirinç tanesi varmış da hepsi beynime hücum etmiş gibi hissettim. Arkamda ayak sesini duyunca yavaş hareketlerle ona döndüm. Biraz kızgın görünüyordu. "Bizi mi izledin?" "Hayır." dedim hemen. "Ağzını kapat. Az önce ona yaptırmadığımı şimdi sana yaptırırım." Öfkeyle elimi belime koydum. "Benimle böyle konuşamazsın." "Röntgenci." dedi, umursamadan. "Porno da izliyor musun?" Şaşkınlıkla yine ağzım açıldı. "Hayır!" diye gürledim. "Yani bir kere kızlarla izlemiştik ama merak ettiğimiz için!" Yüzü hala ciddiydi. "Demek porno da izliyorsun." "Hayır!" diye bağırdım tekrar. Benimle dalga geçiyordu. "Hıyar!" *** Bacaklarım beynime uyarak hızlandı. Nereye gitmem gerektiğini bilmiyordum. Kimin yanına, nereye Defne? Tek bildiğim göreceğimdi. Anlayacaktım elbet. Ne olduğunu anlayacaktım. Merdivenleri tırmanıp üçüncü kata gelince yavaşladım. Kata doluşmuş ve fısıldaşan herkesin gözü bana çevrilmişken bu bakışları görmezden gelemezdim. Yine hızlandım. Vücuduma dolan o keskin acı bana durmamı söylese de duramazdım.

Aspendos Yayınları ile anlaşılmıştır, kitap olacak. Çağla Gürpınar, stilettolarının yerleri dövdüğü bir çift uzun bacak olmanın yanı sıra dişli ve çekici bir kadındı. Yıkılmaz görüntüsü yıkılmışlığından geliyordu. 12 yaşındayken anne babasının yaşattığı travma onu duygusuz kalmak gerektiği kanısına ulaştırmıştı. Kimselerin bilmediği çaresizliği onu yapayalnızlığa ve güvensizliğe itiyordu. Kadir Tuna, evli kadınların bile hayır diyemediği lider ruhlu, ağır bir genç adamdı. Kadınlar... Oyuncaktı. Hayat ona güzeldi. Aşk sadece bazı eylemleri daha edepli söylemenin yoluydu. Türlü bağlantılarla sürekli hayatının bir köşesinde olan Çağla'yı gördüğünde de oynayabilecek miydi? Biri aşkın yıkıcılığına diğeri de cinselliğine inanan iki insan nasıl anlaşacaktı? "Lüks mekanın terasına açılan kapı aralandı ve içeriye stilettolu bir çift uzun bacak adım attı. " Güçlü Kadınların Yazarı

Üç kişi hayal edin. Üç birbirinden farklı karakter. O üçünün de kendine ait farklı fikirleri var ve sizin birinin yolundan gitmeniz gerekiyor. 1) "Bazı anlarda kalbinde olan kişinin, hayatında olamayacağını anlarsın." 2)"Gelmeyeceğini bile bile beklemek saflık değil, aşktır güzelim." 3)"Sevmediğim bir şeyi seviyor gibi yapabilirim. Zor olan; sevdiğim bir şeyi sevmiyormuş gibi yapmak." Sen o üç kişiden hangisi olursun? Yanıtını bulmak istiyorsan, İmkansız'a benimle ulaş... Bir çöldeyim ben. İhtiyacım olan sadece bir damla. Küçücük bir damla su... İçimdeki o sonsuz sussuzluğu gidermek için istediğim tek şey o damla. Hayatıma dönüş biletim belki de. Karanlığa mahkum olan ben yaşadığım o sonsuz çöl gecelerinden sonra hiç beklemediğim anda çölün ortasında bir kaktüs bulmuştum. Herkes bilir kaktüslerin dışı dikenler ile kaplıdır. Doğru yerden tutmazsanız elinizi parçalayabilecek niteliktedir ama ben o kaktüsü düzgün bir şekilde tutmuştum. İlk başta anlamak için küçük yaralar almıştım ama o yaralara değen bir sonuç ile karşılaşmıştım. İçini açtığım anda aylardır istediğim şeye kavuşmuştum. Ben hayata döndürecek o küçük damla suya. Kana kana içmek isteyeceğim o bir damlaya kavuşmuştum. O yıldızlı çöl gecesinde yolumu bulmamı sağlamıştı o damla. Hiç beklemediğim bir anda pusulam olmuştu. Mahkumiyetinin acılı olduğu o dipsiz yerden kurtarmıştı beni. Wattys 2015 kazananı Sevgili minnoş okuyucum, Bu benim ilk hikayem ve en başta hatalarım olabilir ama lütfen unutma ; her yeni bölümde kendime bir şeyler katıyorum ve limitlerimi zorluyorum :) İ

"Ve ateş kül oluncaya dek yanmaya devam etti. Su ise buhar olacağını bilmesine rağmen savaşından vazgeçmedi.'' Masal on sekiz yaşını doldurduğunda kaldığı yetimhaneden ayrılmak zorunda kalmıştı. Bu arada eski yurt müdürü tarafından ona İstanbul'da bir kolejde burs ayarlanmıştı. Kendine kalacak bir yer bulması gerekiyordu artık. Bir yandan da İstanbul'a geldiğinde etrafında ilgiyle dolaşan insanlar ve karşısında köle olacak bir beyaz atlı prens hayal ediyordu. Ancak ne yazık ki hayat masallardaki gibi değildi. Zaten "Bir varmış bir yokmuş" yerine "Lanet olsun!" ile başlayan bir masaldan ne beklenirdi ki? Masal, karşısına çıkan, sırlarla dolu, karanlık Rüzgar'ın gizemini çözmeye çalışırken kendini ona âşık buluverecekti. Bu kitap 2015 yılında Epsilon Yayınevi ile raflarda yerini aldı.

18 yasında lise son ogrencisi eylulun öğretmenıne olan askı ...

"Özür dilerim." "Dileme.Ben özür diliyor muyum? Sana köpek gibi aşık olduğum için senden özür diliyor muyum?" *** O benim öğretmenimdi, bana nasıl güzel sevilir o öğretti.

Bir kaza nelere sebep olabilir ki?

Deryalara düşen yağmur damlalarına sen 'öldü' dersin ben 'DENİZ' Uzun zamandır elime kağıt kalem almıyorum yazmıyorum içimden geçenleri . Belkide hep özel olsun hislerim diye düşündüğümdendir bilmiyorum. İnsanlarla konuşmayı pek sevmem aslında ama yazmak öyle olağan üstü birşey ki benim icin ; hiç usanmadan saatlerce dökebilirim her zerreyi satırlara. Hiç bitmeyecekmiş gibi ardı arkası kesilmeyen kelimeler birbirini kovalayabilir. Yeniden başladım yazmaya aramıza sırdaş yapmak için, hislerime tercüman olacak insanları bulmak için. Zor olmayacak yazdıklarımı paylaşmak . Yazdığım her satır ayrı bir derman olacak dertlere. Belkide aynı hislerle göz yaşlarımız karışacak her bir satıra. Ne kazanırım bilmiyorum ama damda damla dökülecek yazdıklarım buraya.

Bir dosta karşı yapılan fedakarlık, güneşli bir günün ortasına düşen bulutlara katlanmaktı. Aydınlığın enerjisini yok edip tüm pejmürdeliğin ve yıkımın bir arada olduğu duyguları bu koyuluğa gark eden bir renkti Gri. Eris Arıkan, siyahın ve beyazın netliğini içinde taşırken bu karışımdan oluşan Grinin karmaşasını da tüm benliğinde bulunduracaktı.O şimdi hizmetkarını içindeki gri bulutların altına hapsetmiş kötülüğün yağmurunda ıslatırken, istediği zaman ona beyazın aydınlığını bahşedecekti. Ve günün sonunda karanlık ikisinide ele geçirecekti. Eris Arıkan'ın aydınlığı ve karanlığı arasındaki o ince çizgi onları derin bir duygunun uçurumundan aşağıya sürükleyecek. ERİS ARIKAN O ne siyah ne de beyaz... O gri... Kapak Yapım : Fire Photoshop * Bölümler düzenlenmemiştir.*