L serisi #1 "Burası," dedi parmağını göğsüme bastırırken. Göğsümden göbek deliğime oradanda diğer göğsüme parmağıyla bir çizgi çektiğinde derin bir nefes aldım. İki göğsüm arasındaki çizginin üstünden bir daha geçti. "Karşı kenarın," Hemen ardından göbek deliğim ile arasında olan çizginin üstünü çizdi. "Hipotenüse oranı sinüsü verir." Dediklerine kıkırdadım. "Evet ama bu geometri." Kaşlarını çattı. "Geometri de matematiğin içindedir, Ellie. Benzer şeyler birbirlerinin ya içinde olurlar ya da yakınlarında."

" Lütfen Luke... Lütfen.. Bunu bize yapma. " dedim sesimin titremesine engel olamayarak. Birkaç dakikanın ardından ellerimi bırakıp geriye çıktı. Dudakları düz çizgi haline gelirken kaşlarını çattı. " Sevmediğim birinin yanında duramam. Bu konuda kendimden fazlasıyla taviz verdim. Şunu anla artık. Yaşadığımız hiçbir şey gerçek değildi. " dedi düz bir sesle. Bir müddet durdu ve gözlerimin içine baktı. Gözlerimi kaçırmadım. Sonuna gelmiştik. " Seni sevmiyorum, Elizabeth. " dedi kelimelerin üstünde durarak. Gözlerimin önü yaşlardan bulanıklaşmaya başlamıştı. Kapıdan çıkmadan önce yavaşça arkamı döndüm. Tek bir cümle yeterliydi. " Senden nefret etmek için elimden geleni yapacağım,Hemmings. "

"Luke'un çıktığı kızlar genelde onu düzeltecek tipler olmuyordu. Davetler, toplantılar, düğünler sırasında otoparklarda striptizciler, aktrisler, nedimeler hatta bizzat gelin (unutulacak gibi değildi) Luke'a etek kaldırırdı. Damadın arkadaşları izini bulduktan sonra kaldırıldığı hastanede patlak dudaklarıyla "Elimde değil." demişti bana "Oldu işte." Hayatı boyunca masum bir seyirci gibi görünmüş birine en çok yakışacak mezar taşı yazısıydı "Oldu işte." Luke'un aşağı yukarı her konuda başvurduğu açıklamasıydı." ©TributeJessieJ