Aşkın en imkansız hali 12 saatte aşk Sen, her on iki saatte bir beni unutuyordun sevgilim. Ve ben, on iki saatte bir ölmeyi öğrendim.

♧ ''Seni tekrar eve alırım ama tek şartım var. Devlet okuluna dönüyorsun. Arkadaşımın torunu da oraya gidiyormuş. Yabancılık da çekmezsin.'' dedi dedem gayet rahat şekilde. Allah aşkına! Bu nasıl olur ya? Tamam daha 18'mde olmama rağmen ağır bir ergenlik yaşıyor ama bunun yanı sıra çabuk büyümüş gibi davranıyor olabilirdim ama ben Akın Sönmez'dim. Okulun altın çocuğu, kızların gözdesi. Devlet okuluna nasıl giderdim ya? Olmaz, imkansız. ''Hayır dede! Saçmalama! Benden ne istersen isteyebilirsin ama devlet okulu olmaz. Kolejimin tuvaletlerini özlerim ben. Beni kolejimin tuvaletlerinde yıkayın.'' Diye ajitasyona başlamıştım ama bu saatten sonra, ne fayda? *** ''Merhaba hocam! Girebilir miyim?'' ♧ Kapak:@elifelcinilicak -Teşekkürler- Hikayeyi birlikte yazdığım, çok sevdiğim arkadaşım: Fatmanur Hırfanoğlu

Bora’yla tanışın. O ne sportif ve kaslı ne zengin ne de bir kötü çocuk. O sadece Bora. Bildiğimiz erkek yani. | WATR Watty'14 En İyi Humor Hikayesi |

Bir başka komedi hikayesi, fakat söz konusu olan Irmak, Deniz ve Ege'yse kesinlikle sıradan değil!

Masumluğun rengi nedir? Bence gridir, bir melek kadar masum bir bebek bile gridir. Çünkü o bebeğin rengini açıp beyaza dönüştürebilirsiniz ya da koyulaştırıp simsiyah yaparsınız. Ya bir melek yetiştirirsiniz ya da onu bir şeytana dönüştürürsünüz. Korkunç bir savaşın eşiğinde duruyorsanız ve aslında o savaşın kapısını açmak için gerekli anahtar elinizdeyse, benim kadar cesur davranabilir misiniz? Ben soğuk beyazların ve kötü kırmızıların arasından sıyrılmaya çalışan bir zavallıyım sadece ve beni bekleyen savaşı beyaza ya da siyaha boyayacak gücü elimde tutuyorum. Cesurum, Kararlıyım ve Korkuyorum.

Zeynep 27 yaşında hayattan pek beklentisi olmayan genç bir kadındır. Teknik olarak anne, baba ve çocuktan oluşan bir ailesi olduğu halde o ailenin sevgisini tatma fırsatı olmamıştı hiç. Bu nedenle bir tarafı yarımdı. Parçalanmış bir ailede büyüdüğü için kadın erkek ilişkilerinde de istikrarsızdır. Ama bunların hiçbiri içindeki anne olma isteğini dizginleyememiştir. Anne olmak istiyordu istemesine ama nasıl olacaktı? En uzun ilişkisi birkaç saat bile sürmemişken ideal baba adayını nasıl bulacaktı?

Ben sadece bu hayattan kurtulmak istedim. Hem kendimi hem annemi kurtarmak ve ikimizin olduğu yeni bir sayfa açmak. Kimsenin beni ezmediği , küçümseyerek bakmadığı, ayrımın olmadığı bir şekilde yaşamak istedim. İrem ve Oğuz da olursa benden mutlusu olamazdı. Ama nereden bilebilirdim ki Allah'ın beni sınamak için hayatıma bir gereksizi sokacağını ? O kim mi ? Çağan Sipahi... Nereden bilebilirdim ki bu kadar güzel sevebildiğini ? ... "Gerçi neden erkek arkadaşının olmadığın belli." Kaşlarımı çattım. "Nedenmiş ?" "Erkekten dönme misin sen ? Hiç memen yok. Erkekler dolgun göğüslü kızlardan hoşlanır memesiz deniz kızı. Aklında bulunsun." Y.T : 21.06.2016

Biri babası için, birisi arkadaşı için bu teklifi kabul etti. Onlar birbirlerinin en yakın arkadaşları hatta kankalarıydı. Birbirleriylr ilgili herşeyi biliyorlar. Çok iyi arkadaşlar. Ama hepsi o kadar . Onlar Kankalar. Şimdi ise sadece kendilerinin bildiği bi anlaşmayla evleniyorlar. Onlar yalnızken kankalar ama başkaları varkwn birbirlerini seven evli çift. Peki bunu yapmak o kadar kolay mı. Hem kanka hem karı koca olmak o kadar kolay mı? Peki birbirlerinin bunca yıl fark emedikleri şeyleri fark etmek. Ya da aşık olmak. İtiraf etmek. Mert ve Aslı'nın hikayesi başlıyor. Romantik ve fazlasıyla komik...

Bacaklarımın titremesini ve ayaklarımın geri adım atmasını umursamadan zorlukla da olsa ulaştım yanına. Çöktüm yavaşça mezarının başına. Geçen sene, tam da bugün. Kaybetmiştim onu, kalbimi, nefesimi, her şeyimi... Toprağına attım elimi. Sıcaktı, her zamanki gibi... Avucuma doldurduğum toprağı sımsıkı tutup burnuma yaklaştırdım. O kokuyordu hala. Nasıl da özlemişim. Biraz daha yukarı çıkardım elimi. Yanağına denk gelecek şekilde. Elimi her yanağına koyuşumda ne güzel öperdi avucumu. Nasıl güzel işlerdi ruhuma. Gözlerim, biriken duygularımın esiri olan göz yaşlarımı daha fazla içinde tutamayınca bıraktı kendini. Hemen ardından "Baba," diyen yumuşak bir ses duyduğumda döndüm arkamı. Gömleğimin kol kısmını tutmuştu sımsıkı. "Annem, orada mı?" diye sordu masmavi bakan gözleriyle. Ne güzeldi öyle. Tıpkı annesi gibi... Her şeyi merak edip durmadan soru soran, benim güzel miniğim gibi... Gülümsedim zor da olsa. Gözlerimi bir an için sıkıca kapatıp akıttım tekrar göz yaşlarımı. Ayaz çöktü yavaşça mezarın yanına. "Anne," dedi sesinin en saf tonunda. "Ben geldim." Yutkunarak gözlerimi son kez kapatıp göz yaşlarımı yeniden serbest bıraktıktan sonra doğrulup mermere oturdum. Dudağımı hafifçe mezar taşına bastırdım alnından öpercesine. İyice ağırlaşan elimi yavaşça kaldırıp parmaklarımı adının üzerinde gezdirdim. 'Derin Atakol' Ne de güzel yakışmıştı soyadım, adının yanına.

Sonra gece üstümü örttü, yıldızlı gece göğüne benzeyen gözlerine bakmaya fırsat bulamadan.