Çatık kaşlarının ona nasıl bir hava kattığından habersizdi. Sinirli? Korkunç? Belki de her ikisi fakat bu bile yüzünün güzelliğini gölgeleyemiyordu. Düşüncelerimi, dişlerini sıkarak söylediği kelimeler böldü, "Benden uzak dur." Sol omzumda topladığım saçlarımı serbest bırakırken, attığım şiddetli kahkahayı bastıramadım. Gururuma dokunmuş muydu? Biraz. Pes edecek miydim? Hayır. Ben bir kızdım, o ise erkek. Ve kesinlikle yanlış replikleri paylaşıyorduk. "Bunu, benim söylemem gerekmez miydi?"

Kapalıysan uzaklaş ! Anlamazsınız siz mevzu derin. Derdiniz ne sizin ? Sadece şekilden ibaretsiniz. Hepsi bu. Hadi uzaklaşın şimdi. Ya da ... Cesareti olan kalsın bakalım ! --------------- Kalemimin ucu sivri Sözlerim dobra Gerçekler acımasız Var mı cesaretin ? Uzaklaş şeklin bozulur Gelecek misin ... Tamam sen bilirsin

Barış ve Sude onlar birbirlerinin çocukluk arkadaşı ama bir süre sonra bu arkadaşça sevgi büyümeleriyle birlikte AŞK'a dönüşür. Hayatlarının başından sonuna kadar birlikte olan bu arkadaşlar için yaşadıkları aşk, birbirlerine duydukları sevgi hiç bitmeden artar. Arada anlaşmazlıklarda olsa onlar, içinde bulundukları yapbozun kayıp iki parçası gibidir adeta.