Sınırda görev yapan Gurbetçi bir Doktor'un hayatını değiştiren bir Üsteğmen... Hayat bazen hiç beklemediğin bir anda seni yakandan tutup atar başka bir dünyaya... "Onunla asla evlenmem!", demişti Doktor... ... "Birde Viyanadan gelmiş. Belli oldu bu Terörist aşkının nedeni." dedi alaycı bir ses tonuyla asker. "Anlamadım?! Ne ima ediyorsun Asker?" "Sen anladın, anladın! Başörtüsüne bakanda muhafazakar, vatanına düşkün biri sanar..." ... "Benimle evlensene sen."

"Peygamber efendimiz hz. Aişe'yi nasıl severdi?" "Kördüğüm gibi" "Ammar Laren'i nasıl severdi?" "Peygamber efendimiz gibi"

Eflin Demir ve Siraç Asaf'ın hikâyesidir. "Ben öpsem geçerdi ya, yine öpsem geçer mi?" diye sordu, kısık bir sesle. Sıkıntılı bir nefes verdim. Gözlerime bir cevap beklercesine uzun uzun bakıyordu. "Çocukken gibi mi?" dedim. Kafasını olumsuzca salladı. Anlamsızca ona bakmaya devam edince, "Kocan gibi." diye fısıldadı. Kocam gibi mi öpecekti? "Döktüğün her bir yaş için öpebilirim seni. Acılarını, kırkılarını alır mı, bilmem ama seni yeniden var edercesine öpebilirim güzel karım. Belki geçer hepsi..." diye sordu sakince. Kalbim öyle ağrıyordu ki onu sevmek bu kadar güzel ki onunla olmak nasıl delice olabilir hep de hayat edemiyordum. İyi ki onu sevmişim, iyi ki kalbimi ona saklamışım demekten asla usanmıyordum, hiçbir zaman da usanmayacaktım. .

KİTAPTA REKLAMLARA YER VERİLMEYECEKTİR! ♪ ♪ ♪ Ben: Yok ben gelemem Kulağımın Pası: Neden gelemezmişsin Kulağımın Pası: Niloya bile sahurda davula çalmaya çıkıyor Ben: Ama Niloya'nın yanında abisi vardı Kulağımın Pası: Doğru, onun yanındaki abisiydi Kulağımın Pası: Senin yanındaki ise ben... ♪ ♪ ♪ *Kitap final olduktan sonra düzenlenecektir.*

Rahnümâ : Yol gösteren, kılavuz... Kendine Gel!! Adlı kitabın ikincisidir...

"Biriniz benim asistanlığımı yapacak." Diyen Bulut'a sınıfta ben hariç bütün kızlar el kaldırdı. Ay bu kızlar görmesinler yakışıklı biri hemen atlıyorlar. Bulut sınıfta göz gezdirip parmağı ile beni gösterdi. Beni.! BENİ! NEDEMEK BEN! "Ders çıkışında yanıma gel!" Deyip tahtaya döndü. ☆☆☆ Hakları saklıdır! Telif hakkı yazara aittir! Bu mükemmel kapak için @beyzanu1907 arkadaşıma çok teşekkür ederim.

rana hasta kardeşi meleğe bakmak için iş arayan üniversiteyi yeni bitirmiş tesettürlü genç bir mimar asla ilkelerinden taviz vermeyerek kendi ayakları üstünde durmaya çalışırken en yakın arkadaşı ece nin babasının şirketinde işe başlıyor ömer ecenin abisi ,o babasının şirketinde çalışan oldukça başarılı , işine haddinden fazla önem veren bir mimar ,mükemmeliyetçi bi adam... bakalım ömer ve rana sabredip mutlulu olacaklar mı...

"Uraz, daha fazla uzatma bu işi! Senin bu kızla hisseleri almak için evlenmeni istedim ve sende kabul ettin. Haftalardır karşıma geçmiş evcilik oynuyorsun!" "Baba, Behçet babamla konuşup ortak olmayı niye denemiyorsun?" "Behçet ortak olma taraftarı değil olacak olsa zaten evlendirmezdim seni! O yüzden karını ikna et, al o hisseleri! Yoksa ben daha güzel(!) bir yolunu bulurum, biliyorsun!" Doğru mu duymuştum ben?! Uraz gerçekten şirket hisseleri için mi evlenmişti benimle!? Haftalardır bana atılan onca mesaj gerçek miydi yani?! Uraz'a güvendiğim için göz ardı ettiğim, umursamadığım o mesajlar gerçek miydi?! Kalbime giren ağrıyla nefesim kesilirken bir anlık gözümün kararmasıyla elimdeki tepsi yerle buluşmuş, bardaklar paramparça olmuştu. Çalışma odasının kapısının hızla açılmasıyla korku dolu bir ifadeyle bana bakan Uraz ile karşı karşıya kalmıştım. "Zümra!?" Şu an bana söyleyeceği en saçma gerekçeye bile inanabilirdim. Öyle yoğundu içimde ona olan sevgi. Kendi kulaklarımla duymuş olmama rağmen söyleyeceği tek kelimeyle ona inanabilirdim. Hayal kırıklığımı, öfkemi, gururumu bir kenara koyar yine ona güvenirdim, güvenmek de istiyordum. Tek kelime de olsa bir şey söylesin aksini iddia etsin istiyordum ama hiçbir şey söylemiyordu. Konuşmuyordu, konuşmayacaktı... Hiçbir zaman aksini iddia edemeyecekti..

Asaf gözünü kırpmadan, "Korkutuyor muyum seni?" dedi. "Korkutur mu beni beklemek seni?" Sonra acı acı gülümsedi. "Dönüşsüz gidişleri hangi kadın ister ki zaten, sen de haklısın. Bir asker olarak bunu sana hiç söylememeliydim, korkuttum belki de seni." Boğazına oturdu büyükçe bir yumru. "Tamam, söylemedim say, konuşmadık say, yoluna hiç çıkmadım, soluma hiç düşmedin bil say."

Selam! Bu kitabı içimden geldiği gibi yazıyorum. Eleştiriye açık biriyim sınırlar aşılmadıkça tabii... Keyifli okumalar (｡•̀ᴗ-)✧ Acı mı öldürür insanı, acıya alışmak mı? Doğru bildiğin yalanlar mı yakar canını, yalan uğruna heba olan yılların mı? Bir yalan bir hayatı ne kadar etkileyebilir ki? Hayatım boyunca hiç gerçek sevgi görmemiştim. Ailem, arkadaşlarım, çevremde ki onlarca insan bana hep ön yargıyla yaklaşırdı. Sevmek nedir bilirdim ama sevilmeyi... Öncelikle şunu söyleyeyim dengeler her an değişebilir. Doğru bildiğimiz yanlışlar hikayemizin her anında bizimle. Bu hikayede yalan her yerde. Bu yalanların içinde doğruyu ve gerçeği nasıl bulacağız? Sizde bu yolda bana katılır mısınız?