Każde małe miasteczko posiada swoją tajemnicę, której nie zdradza się od razu przyjezdnym. Seabrook Haven miało wiele sekretów, jednak dla Malii Whitemore, najbardziej interesujący stał się ten, który dotyczył Collina Hartwella i wszystkich jego demonów. _______________ Nowa wersja historii, która nosiła kiedyś tytuł: "Almost Polite". Wkrótce pojawi się tu pierwszy rozdział.

Miłość, która nigdy nie powinna się wydarzyć. Romans z szefem swojego szefa to nikczemność postępowania. Ona to wie, ale on działa na nią jak magnes. Z wzajemnością.

"Papieros jest doskonałym przykładem doskonałej rozkoszy. Sprawia przyjemność, a nie zaspokaja." Oscar Wilde

Czasami mamy zbyt wiele, by móc to docenić lub za mało, by móc się tym cieszyć. Czasami jednak nie mamy nic, a los rzuca ochłapami, byle utrzymać nas przy życiu. Audrey nie narzekała. W końcu miała dom, rodziców i dwójkę przyjaciół, gotowych skoczyć za nią w ogień. Kto odważyłby się przypuszczać, że za jej idyllą kryje się najprawdziwsze piekło? Luke brał od losu garściami. Kapitan drużyny piłkarskiej, świetny uczeń, wzorowy syn i ulubieniec tłumu - każdy chciałby mieć życie takie jak on. Każdy, z wyjątkiem niego samego. Splot niefortunnych zdarzeń? Przypadek, czy może przeznaczenie? Cokolwiek to było, nie mogło wybrać lepszego momentu, by postawić ich na swojej drodze. Jeden wieczór zmienia wszystko. Jak zapomnieć o czymś, co sprawiło, że w końcu poczułeś to, o czym marzyłeś całe życie? W końcu może cię to kosztować naprawdę wiele, jeśli chwila zapomnienia staje się uzależnieniem. Copyright © 2018 by ninetiesgrace

- Jesteś słodki, Luke. - Słyszałem żałosny, beznadziejny, irytujący, prawa ręka diabła... Ale słodki? Uderzyłaś się w tę piękną główkę? - Nie. Skąd. Jesteś słodki jak Eklerka. I wszystko byłoby w porządku gdyby nie fakt, że Margaret Langford nienawidziła eklerów bardziej niż zmarszczek, niekompetecji i wytrawnego wina. Może zacznę jak w AA? Cześć, jestem Luke Hemmings, nie piję dużo wódki, ale Mike z recepcji szepnął, że tutaj mnie wysłuchają. Zatem mam na głowie ślub siostry, marudzącą z tego tytułu mamusię, sprawę rozwodową ze zdradzającą żoną i ośmioletniego syna. W pracy robią restrukturyzację, to znaczy po prostu zwalniają ludzi, mój szef właśnie wyleciał. Na jego miejsce natomiast wsadzili jakąś bucowatą angielkę ze zbyt wysokim ego, która prawko znalazła najpewniej w chipsach. Jeśli ona mnie wyleje, skoczę z Brooklyn Bridge. Żartuję, zapewne zniszczę jej Hondę, a potem będę uciekał przed NYPD śmiejąc się histerycznie w rytm Guns'n'Roses. Ja mam się spowiadać? Nie mam się z czego spowiadać! No już... Siedzę. Dobry wieczór, moje imię: Margaret Langford, dyrektor kreatywny, przełożona nowojorskiego zespołu kopiowania projektów w Hood&Dunning. Ta, kogo to obchodzi. Niedługo stuknie mi trzydziestka, jestem zaręczona z nudnym prawnikiem i codziennie rano buudzę się skacowana moralnie widząc szczęście mojej siostry, jej cudownego mężą i dzieci, a potem muszę oglądać te kanalię, Hemmingsa. Och, chciałabym go zrestrukturyzować, ale im bardziej rozpiera mnie taka ochota, tym bardziej on udowadnia, że jest na to za dobry. W którym Luke nie radzi sobie z dorosłością, a Margaret zapomniała już jak to jest się śmiać. napisane: czerwiec 2018 - wrzesień 2019

Siedząc na obitym brudną tkaniną fotelu w amerykańskim pociągu, Clementine nie planowała poznawać nikogo nowego, a już na pewno nie jego. Pijanego chłopaka z topazowymi oczami, rozczochranymi włosami i uśmiechem, który potrafił rozbroić każdą ostrożność. Ona pragnie tylko spokoju: książek czytanych do świtu, miękkiego mchu pod palcami i cienia drzew, w którym można zasnąć bez lęku. On zdaje się reprezentować wszystko, przed czym chciała uciec. Clementine usiłuje ignorować dwuznaczne uwagi Bruna i te zdradliwe dołeczki w jego policzkach, które pojawiają się zawsze wtedy, gdy powinna odwrócić wzrok. Ale lęk, że ten chłopak zburzy jej bezpieczny świat i wciągnie ją w swój pełen pokus plan, z każdą chwilą staje się coraz bardziej realny. A może to nie strach ją powstrzymuje, tylko pragnienie, które wcale nie chce zniknąć?

Hej , mam na imię Alex Hood. Mój brat zostawił mnie samą z "rodzicami". Dlaczego dałam słowo to w cudzysłów?. Bo nie można ich nazwać rodzicami. Matka która się puszcza, ojciec hazardzista. Żyć nie umierać. Matka nie raz chciała mnie w to wciągnąć. Nie dałam się. Jestem silna. Myśli że będę taka jak ona. Grubo się myli. Któregoś dnia... skończę z tym popieprzonym życiem, wyrwe się stąd. Znajdę brata i będę szczęśliwa . W końcu.

❝Mając nadzieję, na lepsze jutro, zapominamy o dniu dzisiejszy.❞ © 𝚠𝚒𝚗𝚐𝚡𝚡 ╱ 𝚡𝚟𝚎𝚗𝚘𝚖

❝Muzyka można wyrażać wiele, piosenki towarzyszą nam wszędzie, a ich słowa opisują nasze problemy❞ © 2014 KarolajnaAna ♫ książka pierwsza serii "Season Of Love"

jest to fanfiction o calumie. czy fabuła jest oklepana i banalna? sam się przekonaj.