Yakuşuklular, 😎😋😘 Kapak tasarımı bana aittir.

Keşke....

Şimdi biz seninle neyiz biliyor musun? Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz... O kocaman uzayda, sadece sen ve ben varız...Huzurluyuz ve aşığız... İstersen kendimize bir gezegen de seçebiliriz... Saturn olabilir mesela... Ya da belki uranüs... Ama sen seç, çünkü senin olduğun her yer benim evim...

Çok sevmek ve nefret etmek arasındaki ince çizgi işte tamda bu!!!

"Koca gözlü kız kaybetti kendini gözlerinde uzayı taşıyan bir adamın mavilerinde..." --- Biz Uzay ve Gece, Ali ve Selin'dik. Gökyüzündeki birbiri için parlayan iki yıldızdık. Birimiz ışığını kaybederse, diğerimiz de sönerdi. Birbirimize aittik. Kalbi kırık iki çocuk ve kendini teslim ettikleri duyguyla birbirine hiç ayrılmayacakmışçasına kenetlenen iki yıldız. Peki ya bu sonsuzlukta kim galip gelecekti? O iki yıldız, uzaya beraber çıkabilecek miydi? Yoksa birbirine parlayan yıldızlar bir gün sonsuzlukta sönecek miydi? ALSEL.

Korkusuz olmanın yolu, kendini ateşe atmaktan geçer. Tehlikeye giden yolda cesurca ilerlemek, yanlış olduğunu bile bile o yolda devam etmektir korkusuzluk. Karanlıktır. Peki geceler, korkusuz bir kızı da içine hapsederse, ve kız kendini karanlıkta kaybederse? İşte o zaman o kızın aydınlığa açılan tek yolu, masmavi gökyüzü olacaktır. Karanlıkla yetişen kız, bir çift mavi gözle özgürlüğe kavuşabilecek midir? Cesaret, korku ve suç. ALSEL.

Benim ikinci hikayem baska yerede tazdim

.