Hayal kurmayı seviyorum. Çünkü orada her şey yolunda.

Aşık olmaktan bu kadar çok korkarken, bir o kadar da yakın olabilir miydi? Kim bilir? Belki de aşktan korkmasının bir sebebi vardır. Keşke kimse söylemeseydi ölüm diye bir şey olduğunu. Belki o zaman her şey toz pembe olabilirdi. Küçük bir çocuk bilmez... Ölüm diye bir şey olduğunu. Ama üzgünüm... Artık büyüdük... Sen karşılıksız tüm kalbinle seviyorsun. Karşındaki ise senin onu ne kadar çok sevdiğini göremeyecek kadar kör. İnsanlara gözleri görmüyor 'Kör' diyorsunuz ama aslında gözleri görende görmüyor. Çok acıyor sol tarafım... Kimse yardım etmiyor...Geçmiyor...Gün geçtikçe sol tarafım daha çok acıyor... Karmaşık, çok karmaşık bir hikaye... Bu hikayede kim üzülecek? Kim mutlu olacak? Veya kime ne olacak? En önemlisi 'SON NOKTA' yı' kim koyacak? © Tüm Telif Hakları Şahsıma Aittir.

iki üniversiteli kızın tek ve son hataları bu boş apartmana taşınmak oldu.....