"Rodzice przed moimi narodzinami musieli pewnie się zapatrzyć w telewizor na nowego prezydenta Polski. Dali mi na imię Aleksander, bo pewnie myśleli, że pójdę w ślady imiennika i zostanę wielkim, odnoszącym sukcesy człowiekiem. Nie wiedzieli chyba, że Oli lubi sobie wypić. I ja też nie uciekam od stołu, kiedy stawiają mi kolejkę." "Recenzje na fejsie są dla mnie priorytetem, jeżeli chodzi o wybór miejsca w którym wypiję tanie piwo, zjem dobrą pizzę, czy wyrucham jakąś dupę. Przecież żaden kark z ledwo skończonym gimnazjum, mieszkający na patologicznym blokowisku nie napisze na fanpejdżu restauracji o tym jak mu smakował bistecca di manzo, jak lampka wina Chateau zaszumiała mu w głowie i jak miło spędził czas ze swoją Dżesiką w romantycznej aurze. Takie opinie piszą ludzie poważni, czyli tacy, jak ja. Chociaż ich nie znam, to wierzę, że siedzi w nich ten sam duch wyczucia stylu i smaku co we mnie. Dlatego tym bardziej zastanawiam się jakim kurwa cudem trafiłem do tej speluny..."

Wierszydła różne, pisane po wielu latach przerwy. Okładkę wykonała venenadaemonium.

Historia dwojga nastolatków, którzy odkrywają piękno w swoich sercach, poznają nowe oblicze miłości, uczą się ufać, wierzyć i walczyć. Historia o dwóch zranionych duszach, które poznają smak goryczy, cierpienia oraz niespełnionych marzeń. Bo w miłości chodzi o to, by walczyć do końca. Do ostatniej łzy, ostatniego uśmiechu, ostatniego pocałunku. Ale przecież nie wszystkie walki możemy wygrać, prawda? *romans/dramat/duchowe *krótkie rozdziały Okładka: @Koronka Zwiastun: Malinqa203

Pomalujmy ten szary, nieciekawy skwerek czymś... "Pięknym". "W białym oknie mego snu diabeł z aniołem o mnie grają Jak każdej nocy, dzisiaj znów duszę mą w karty przegra anioł..." ~ Wiesław Wyszyński

Ewelina to trzydziestosześcioletnia kobieta, która opisuje historię swojej wielkiej miłości, a także wspomina urocze na swój sposób lata schyłkowego PRL-u i pierwszych lat transformacji. Gorzko-słodki czar minionych lat, pachnący gumą Donald i dezodorantem Impulse...

- Co z ciebie za czarny charakter, co? Źli goście powinni kryć się ze swoimi zamiarami, a wielką gadkę i dokładny opis swoich planów strzelać dopiero na końcu, tuż przed tym, jak ci dobrzy ich skasują. A ty co? Od razu mówisz co knujesz, psujesz całą fabułę, bardowie się wściekną! Zamiast wielkich ballad o tajemniczym czarnoksiężniku będą prawić słabe piosenki o szalonym magu, który sam nie wiedział, czego chciał. Przy założeniu, że nie zniszczysz Święciwód i połowy kraju przy okazji, rzecz jasna. Czarownik spojrzał na mnie smutnym wzrokiem; - Nie nadaję się do ballad? - Nie! Nawet książki bym o tobie nie napisała! _________________________________________ Opowiadanie dla osób preferujących długość rozdziałów przekraczającą trzy tysiące słów.

Jeśli masz ochotę na współpracę, masz pomysł na coś daj znać w komentarzu! #86 w poezji 16 maja 2016 roku #43 w poezji 16 czerwca 2016 roku

Myślę, więc jestem. Chcę być wierszem. Tomik amatorskiej poezji mojego autorstwa. Zapraszam.

26 kwietnia 1986 roku wybuchł reaktor elektrowni jądrowej w Czarnobylu. Oficjalnie zginęło zaledwie kilkanaście osób, ale nieoficjalnie wiemy, że ofiary liczy się w tysiącach. Skażenie objęło ogromny obszar, a jego skutki odczuwamy po dziś dzień. Dwadzieścia lat po tej katastrofie miał miejsce kolejny wybuch w elektrowni - pogłoski mówią, że przeprowadzano tam tajemnicze eksperymenty. Promieniowanie jonizujące siało spustoszenie: ludzie i zwierzęta ulegli mutacjom, pojawiły się liczne anomalie i przerażające zjawiska. Wojsko zabezpieczyło teren w promieniu 30 kilometrów, tworząc zamkniętą, strzeżoną strefę zwaną 'Zoną'. Dwa lata później, tym razem z nieznanych powodów, następuje kolejny wybuch. Po jakimś czasie do Zony docierają stalkerzy - śmiałkowie poszukujący artefaktów, dziwnych przedmiotów i skarbów, które chętnie kupują ludzie z zewnątrz. Jednym z nich jest Aleksiej. Od lat mieszka w obozie przy Szarym Lesie, gdzie wiedzie spokojny żywot z daleka od niebezpieczeństw Zony. Pewnego dnia dowiaduje się, że jego ojciec nie zginął, tak jak pierwotnie przypuszczał Aleksiej, lecz uciekł. Młodzieniec postanawia więc wyruszyć w Zonę i go odnaleźć. Czy Aleksiej przeżyje w tym niebezpiecznym świecie i odnajdzie ojca? W co tak naprawdę był zamieszany jego rodzic i dlaczego za młodzieńcem ruszają najemnicy, którzy chcą go zabić? 'Zaskoczył mnie bardzo styl autorki. Nie spodziewałam się tak dobrze napisanego i dojrzałego opowiadania. Błędy ograniczone do minimum, ciekawe dialogi, trafne opisy i historia, która wciąga nawet tych, którzy nie gustują na co dzień w post-apokaliptycznych klimatach literackich.' - leemos_libros | Znajomość gry S.T.A.L.K.E.R. NIE jest wymagana do odnalezienia się w fabule. | #3 w s-f 10.09.2016. #4 w s-f 24.07.2016, 31.07.2016 #5 w s-f 29.04.2016... Bo to raz było #4 czy #5, już nie liczę ;) Okładka od @cursedpsychopath. Dziękuję!