Bugün bu şehirdeki son günüm . umudum bir daha dönmemek üzere gitmek. Belki senden belki bizden belki kendimden kacmak . sahi kacabilir mi insan kendinden . birakir mi bir gün gölgesi bile insanı. Ne kadar kızgınım bu şehire . ne kadar uzaklara gidebilirim . gecermi bir daha adim bu dar sokakta . bir gün hatir misin beni kalbinin icindeki karanlıkta. Ne cok soru sordum dimi . sen belki bunlarin hic birini cevaplayamicaksin. Silinip gidicek bugün bu sehirden adım anılarımla. Ne şanslıyım yağmur yağıyor. Seni son gördüğümde de yağmur islatiyordu saçlarını . en cok saclarinla oynamami severdin ya hani . kim dokunuyor simdi saclarina. Unuttunmu yoksa beni . oysa ne cok sevmiştik birbirimizi . Şimdi burdayım hani o hep oturduğumuz bankta yağmur altında tek başıma . Bu şehirden gitmeden seni son kez hatirlamak istedim. Belki karşılaşırız umuduyla kalbim beni buraya getirdi. Gelir misin ? Son kez görebilir miyim seni ? Sarabilir mi kollarim bedenini ? Dokunabilir miyim saclarina ? Son kezde