Hiçbir zaman umudunu yitirmeyen, ruhu yaralı kişilere ithafen... ◆◇◆ İki yaralı ruh iyi gelir mi birbirine? Biri merhem, diğeri umut olabilir miydi? İçlerinde kopan fırtınayı dışarı yansıtmadan tebessüm edebilir miydiler? UMUDUN VE UMUTSUZLUĞUN HİKAYESİ'NE HOŞGELDİNİZ. ◆◇◆ -....Umudum tükendiğinde umudum olduğun için teşekkür ederim. Ama ben sana merhem olmaya devam edemedim. Yaram o kadar derin ki ve canım o kadar yanıyor ki daha fazla kalamadım orada. Özür dilerim Umut, diyemedim sana 'ben gidiyorum' diye. İki yaralı iyi gelmezdik birbirimize. Özür dilerim. Ve, Umudumu bana geri veren adam, teşekkür ederim. -Eda Aydoğdu. ◆◇◆ NOT:Kesinlikle mizah yoktur içeriğinde. Dram ağırlıklıdır. Bu türde sevmeyenlere tavsiye etmiyorum, çünkü daha önce başrolün hissettiklerini hissetmeyenler, sıkıcı bulabilirler. Not2: ne kurgusu ne de ismi kesinlikle kullanılamaz. Aksi halde yetkili Kişi ile görüşülür! Yasal işlemler başlatılır! Kapak tasarım :Rheme_design

Gel desem , "işim var" dicek gibi

Her yer D E H Ş ET, Kazdığı çukur VAHŞET'ti ! Sessiz sessiz hain planlar yapıyordu şeytan. Ateşe verdiği odunlara tuzağına düştükleri insanları bağlamıştı. Onlar artık köleydi. Bir tutsak, aptal birer esirlerdi. Kirli ellerini ovuşturdu ve sinsice güldü. Meydan okumuştu, onu yoktan var edene meydan okumuştu. Ve zaman daralıyor, daha çok köle gerekiyor. O'nun yaptığı da buydu. Şeytanı örnek alıyor ve bunu bizzat gösteriyordu. Acımıyordu. Öldürdüğü kimseye acımadı, Öldüreceği kişilere de acımayacaktı. Çünkü o zaten, Şeytanın ta kendisiydi. "Oysa bilmezler, Kaderde varsa ölmek, Yahut öldürülmek, Kaçamazsın Azrail'den. " ▪▪▪▪▪▪▪▪ NOT:Kurgusu kesinlikle alınamaz, aksi halde yasal işlem başlatılır!!! Aklınızın ucundan dahi geçmesin, emeğe saygılı olup gidin kendi kurgunuzu oluşturun! Kapak tasarım, Rheme_Design * 'Bu kitap, Birbirinden ayrı güzel, hayatıma girip bana unutulmaz anılar armağan eden, o ilham veren karakterlerini hikayeme eklediğim yedi güzel kıza ithaf edilmiştir. Teşekkür ederim.' AHİR→SON ˙09.05.2019˙

Hangisi daha kötü? En yakın arkadaşlarının ölümünü görmek mi? İçinizden birinin katil olduğunu bilmek mi? SEÇİM SİZİN...

Her gece ışıkları kapatıp , bakışlarını gökyüzüne çeviren bir kız hayal edin. Yalnızlığını yıldızlara benzeten bir kız . Çünkü bu hikaye, onun hikayesi. Her gece neden yalnız olduğunu düşünen , yıldızlara soran bir kız .Yıldızlara bir daha asla yalnız kalmayacağım diye söz veren bir kız.Bu kız Selin Yaman. Herkes etrafında duruyor ama o yine yalnız oluyor. Bu sorunun cevabını alamayınca , yıldızlara ağlayan bir kız. Yalnızlık nedir diye sorarsanız , size en iyi şekilde anlatacak başka kimse tanımıyorum. Selin' den başka . Çünkü bu hikayede kimse yalnız değil , Selin hariç . Ama ona arkadaşlığı sorarsanız size anlatamaz . Taki karşısına Arya çıkana kadar , şimdi sorarsanız belki o zaman anlatabilir .

Sevgi acıtır, öp yaralarımdan belki sana da bulaşır.

Veda Caddesi'nin devamıdır.

''Şeytanın bileklerinde saklıdır belki de insanlığın rehberi zira böylesine bir insanlık yalnızca ondan öğrenilmiş kadar kötü olabilirdi.'' Her şeye rağmen yaşamaya devam etti çünkü yaşaması gerekti. İdealleri uğruna, hiçe sayılmış ruhu uğruna ve yıkık dökük bir harabeyi andıran kalbi uğruna. Ellerinden alıp ellere verdikleri hayatını tırnaklarının uçlarıyla kazanmak pahasına yaşamak zorundaydı. Ve yaşadı. Çok acıdı, çok acıttı belki ama bir gün o acı bir başkasına karıştı. İşte bu sefer ikisi birden yanmaya başladı. Farklı notalarda tek bir ritim oldu, çünkü artık kalpleri aynı şarkıyı söylüyordu. Bu onlara aitti ve onlar susana kadar bu şarkı hiç bitmeyecekti.

Her şey bir kurşunun değil de, bir çift kara gözün kurbanı olmakla başladı. Bedenimde ki değil, ruhumdaki ölü tohumların yeşermesiyle attı nabzım. Ve o günden sonra üzerimdeki çiğ toprağı atıp yaşamaya başladım. "Çünkü burası Veda Caddesi," dedi kara gözlerini, gözlerimin içine mıhlayarak. "Çünkü burada her veda bir merhabayla başlar."