Yorgunluktan bitap düşmüş gönlüm Sevgiyi unutan bir kişi yüzünden Zehir olmuş bütün ömrüm Yanındayım deyip yok olan iki yüzlülerden Hayatın ipine son birkez sarıldım Yüz üstü düşeceğimi bile bile Senin yoluna inat adımımı attım Dönüşü olmadığını bile bile Kolların sarsın bedenimi Bütün kemiklerim kırılana dek Sakın ha bırakma ellerimi Ölümün pençesi beni sarıncaya dek Tiryakindim ben senin Tutkusuydun adeta kalbimin Melekleri kıskandırırdı o güzel tenin Vazgeçmeyi bilendir asıl sahibi sevginin...

Sahile vurmuş bütün kalpler, Son bir çırpınıșla kurtulmak ister. Öleceğini bilsede, sevdiğini söylemezler. İşde ozaman kesilir bütün sesler. Vurgun yemiş sevenler, Çıkamazlar derinden. Ölüm tutmuş ellerinden, Yavaşça temizler seni dünyanın kirinden. Ayaklarım tutmuyor artık Gözlerimi seninle kaybettim Bana senden kalan tek bir sandık Hayatımı da onun içine hapsettim Yüreğimde bir burukluk Zalim kurşunu gibi sızlar Tenimde bir soğukluk Seninle gitti bütün yazlar M.Bildiş