Üvey kardeş yada kuzen ilişkisi değildir. Veya öz kardeş. ********************************* "Rüya. Sana bazı sorular soracam ve sende doğru cevap vereceksin.- Parmağını çıtlattı- Tamam mı?" "Tamam." Parmağını çıtlattı. "Seninle ormanda konuşurken birini sevdiğini söylemiştin dimi?" "Evet." Parmağını çıtlattı. "O kişi bu evde mi?" Allah kahretsin. "Evet." Parmağını çıtlattı. "Senle aynı yaşta mı yoksa bir yaş büyük mü?" Ne yapmaya çalışıyorsun Yankı? "Bir yaş büyük." Parmağını çıtlattı. "Uzun boylu mu?" Selim minyondu. "Evet." Parmağını çıtlattı. "Esmer mi?" Oğuz sarışındı. "Evet." Parmağını çıtlattı. "Kahve rengi saçlı ve kahve rengi gözlü mü?" Hakan'la birbirlerine benziyorlardı. "Evet." Parmağını çıtlattı. "Şu ana yukarda mı yoksa aşağda mı?" Sustum. "Rüya cevap ver!" Yine sustum. "Rüya kahretsin bana bir cevap ver!"diye bağırdı bu sefer. "Sensin o sensin! Oldu mu!"diye bağırdım gözlerimden yaşlar süzülüyordu.

Elçiler, sorulara cevap vermek veya ihtiyaç anında size rehber olmak ve yardım edecek kişiler olarak bilinirler. Ama bu, yaptığımız işin sadece küçük bir kısmı. Wattpad deneyiminizi olabildiğince iyi hale getirmeye yardımcı olmak için de buradayız. Elçiler, dünyanın her yerinden takıma katılır ve 50'den fazla dil topluluğunda görev alırlar. Çeşitli etkinlikler düzenler, topluluk profilleri oluşturarak pozitif etki yaratmayı amaçlarlar. İster okur olsun, ister yazar... Veya her ikisinden de biraz olsun. Wattpad'de herkes için bir şeyler vardır. Topluluk profilleri, yeni özellikler, yeni etkinlikler ve çok daha fazlası için bizi takip etmeye devam edin!

İstanbul-İzmir arasında geçen, liseli bir genç kızın trajikomik hikayesi.

Hayatı boyunca aşkı hiç tatmamış.Adı Ada.Lisede aşkı bulmaya çalışıyor.

"O sesi sen de duydun mu?" Karanlık koridorda yönümü bulmak için duvarlardan yardım alırken korkuyla sormuştum bu soruyu. "Burası otel" demekle yetindi ,benim aksime fazla rahat davranıyordu "burada sesler olması fazlasıyla normal." Cevabı üzerine durdum "Bu otelin tek ziyaretçileri biziz Deamon, hatırlasana!?" Karanlık koridorda durmamla birlikte tüm ses kesilmişti. Bana sonsuz gibi gelen birkaç saniyeden sonra Deamon rahatsız edici bir gülümsemeyle cevap verdi "Görmüyor musun?" etrafı gösterdiği eli hiç durmadan titriyordu "herkes burada" gülmeye devam ediyordu "hepsi bizim için burada" gelip suratımı tuttu ve kafamı etrafa bakmam için yukarı kaldırdı, sonra büyük gülüşü aniden soldu "sadece biz yokuz." Usulca suratımı bıraktı ve koridorda uzaklaşırken defalarca kez tekrarladı "Sadece biz yokuz."

Hikayeyi güncellemeyi unutmayın

✌Bu kitapta , okurken bazen güleceğiniz bazen ağlayacağınız tumblr hikayelerini derledim. Umarım okumaktan keyif alırsınız... ✌

14 yaşında yazdığım bir hikaye. Birçok eksik var farkındayım. Ancak lütfen, 14. En azından burada dursun, 14 yaşında iyi iş çıkardığımı düşünüyordum. Dolayısıyla o yaşlardaki kitlenin hoşuna gideceğini de biliyorum. İyi okumalar. -Beyza Doğuç.