Selin Yılmaz üniversiteden mezun olduğunda, hayatında çok büyük bir değişiklik yaratacak haberi babasından öğrenir. Yıllarca el bebek gül bebek büyümüş, ne istese elde etmiş olan bu genç kız; evinden uzakta bir kasabaya yerleşmek zorunda kalır. Alışık olmadığı hayata ayak uydurma çabaları sürdürürken, yolu Cemil ile kesişir. Gece güzelinin, o derin, 'mavi' sularda yüzmeyi öğrenmesi gerekmektedir.

O , büyüleyici mavilerinin ardında karanlıkları gizleyen bir zalimdi. O, ruhunun en derin dehlizlerinde çocukluğunu saklayan bir acizdi. Ben , onun deyimiyle "koca gözlü kız" ; bense onun can yakan şefkatine muhtaç küçük bir kız çocuğundan başka bir şey değildim.

*Selin'den* "Öpersen geçer." "Oldu Ali.Uf mu oldu diye de ağlayayım mı başında?" Hala yavru köpek bakışlarıyla bakmaya devam ederken kıyamıyorum ona. "Gel başımın belası gel." diyerek iki dolabın arasına sürüklüyorum onu.İyi ki herkes derste şuan. Ali rahat bir biçimde duvara yaslanırken gelecek öpücüğü bekliyor.Ben onun gözünün yanındaki hafif kırmızılığa bir öpücük kondururken tam da beklediğim oluyor.Elleri anında belime dolanıyor. Ben yavaşça geri çekilirken gözlerine bakıyorum.Aramızda nefes mesafesi var,yok. "Geçti mi bari?" diyorum.Konuşurken dudaklarım bıyıklarına değiyor,gıdıklanıyorum. "Sen öpünce geçmeyen yara mı var?" ***** *Nazlı'dan* "Sen uyusana Savaş. Beni dinle bir kere de.Bak dinlemedin beni neredeyse denize düşüyordun." Elini kalbime koyuyor.Ben romantik bir söz beklerken gelen kamyon yazısı beni hayal kırıklığına uğratıyor. "Ben senin kalbine düştüm bebeğim. Everest'ten düşsem etki etmez artık." İçinde bulunduğumuz durumun saçmalığına gülüyorum. "Kalbini öperim senin ama hadi uyu artık." Koca bir bebek olduğunun kanıtı olarak göğsüme gelip kollarını belime doluyor. "İyi uykular bohem prens." diyorum saçlarını okşarken. "Sana da Rapunzel." diyor derin bir nefes alırken. "Biliyor musun? Saçların çok güzel.." --- Maceracı iki çiftimizin ileriki bölümlerinden kesitidir.