Gerçek hayattan alınmıştır. Bir kız çocuğunun geçmişi ve geleceği... yaşanmışlıklar,yaşananlar,yaşanacaklar..

OZAN EŞİNİ KIZININ DOĞUMUNDA KAYBETTİKTEN SONRA KENDİSİNİ TAMAMEN KIZINA ADAR FAKAT KIZI İLİK KANSERİNE YANİ LÖSEMİYE YAKALANIR.YAPILAN TESTLER SONUCUNDA DONÖRLERİN İLİĞİ TUTMAZ. BUNUN ÜZERİNE DOKTOR ONA İKİ SEÇENEK SUNAR YA KIZINA UYGUN DONÖRİ GÜNLER,HAFTALAR,AYLAR HATTA YILLARCA BEKLEYECEK VE KIZININ GÖZÜNÜN ÖNÜNDE GÜNBEGÜN ERİYİŞİNİ İZLEYECEK YADA YENİ BİR ÇOCUĞA SAHİP OLUP ONUN KORDON BAĞINDAN YARARLANARAK BU HASTALIĞI YENECEKTİ. PEKİ YA ONA BU ÇOCUĞU VERECEK OLAN KİŞİ BULUNABİLECEKMİYDİ? İŞTE TAM DA O KİŞİYLE BAŞLIYOR OZAN KARANLI'NIN HİKAYESİ.GELİN BİRLİKTE GÖRELİM ONLARIN GARİP HAYAT HİKAYELERİNİ.......... ...11 Mayıs 2014 - 10 Mayıs 2015...

Ruhumda dolaşan, bir günlük kelebeğin cesedini ellerimle taşıdım kalbime. Parmak uçlarımla son kez okşayıp koydum tabuta. O kelebek kalbimle ruhumun arasında bir araf olarak tekrar kanat çırpacak. Bir gülüş gözümden kalbime düşene dek orada hapsolacak, kelebeğim. Ya hayat bulacak, ya da sonsuzlukta kaybolacak. Şimdi o kelebek gibi bir cesetten ibaretim ben. Bir kentte mucizevi şeyler yaşanırken, evin dışında kalmış, pencereden o sıcaklığı izleyen küçük çocuklar gibi hissediyorum. Hiç varolmamış bir aşkın hüznünü yaşıyorum. Hiç olmayan birinin özlemini çekiyorum. Neydi bu hissettiğim? Bu boşluk nedendi? Ruhumu delen, ciğerlerime batan bu duygu nereden gelmişti? Yağmurla gelen o tuhaf yabancınn etkisi olabilir miydi? O yabancı bana yağmuru sevdirebilir miydi? Yağmur onun bakışları gibi düşecek miydi gözümden yüreğime? Kirpikleri, saçları yağmurla nasıl böyle uyumlu olabilirdi? O yağmurun ta kendisiydi. "Yağmur gibisin. Hatta yağmursun." "Hayır, gökyüzüyüm."

HERKES BAKSIN BİR :)