Lexi, Sharman şirketinin patronunun kızıdır. Uzun süre Amerika'da yaşayan Lexi, artık babasının yanına yani Manhattan'a dönmeye karar verir. Ama havaalanında onu bekleyen bir süpriz vardır. Aşk Lexi'nin de kapısını çalmış tır. Hiç okumaktan bıkmayacağınız, enfes bir aşk hikayesidir. Ama sonunu sakın dışarda bir yerde okumayın. Yoksa gözyaşlarınıza hakim olamazsınız...

Siz hiç sevgilinizden bir mesaj, e-posta ya da daha kötüsü bir post-it ile ayrıldınız mı? Ben az önce yaptım! Üstelik üstümdeki giysiye rağmen. Ne mi giyiyorum? Gelinlik! Ah evet doğru duydunuz ben az önce nişanlıma bir post-it üzerinde ondan ayrıldığımı ilan ettim. Şimdi düşünüyorum da belki daha duyarlı birkaç söz yazabilirdim. Özellikle de aşağıda bekleyen yaklaşık bin kişiye gelinin onu yüzüstü bıraktığını açıklamak zorunda kalacağı, daha doğrusu açıklayamayacağı düşünülürse... Peki ben ne yaptım? "Üzgünüm, yapamayacağım. Umarım bir gün beni bağışlarsın... Not: Seni sevmiyorum!" * Bu yaz post-it'lerin nelere kadir olduğunu daha iyi anlayacaksınız! Not: Sizi Seviyorum

Hisler, o içinizde hissettiğiniz minik kıvılcımlarla başladı bu kitabın ilk satırları. Gecenin mucizesi fısıldadı kaleme, döktü kalem karanlığın sakladıklarını yıldızların ışığında. Kurumuş gülün yıllara direnen kokusu dans etti gramofondan çıkan melodilerle, sonsuz harmoni gülümsedi ilham perisine... Yazdı bölümler kendilerini doğadan gelen bu sihrin büyüsünde, birbirine sarıldı kelimeler eski bir kitabın içinde, saklandılar kilidi kırık bir gizem kutusuna. Soğukta ve ıssızlıkta kaldılar kimi zaman, güneşin hafif ışığına dokunmanın hayaliyle, ellerini uzattılar tanımadıkları masmavi gökyüzüne. Üstlerini hiçlik kubbesi ile örten tozlanmış kapağın, yıldırıcı heybetine rağmen umutla beklediler rüyalarını süsleyen gün ışığının parıltılarını. Ta ki, bugüne kadar.