Almanya'ya gitmemle hayatımın degismesi, neredeyse ayni anda oldu. Yeni okuluma alısmak bir yana bir de evde beni bekleyen bir cocuk vardi. KUZENİM!

Üvey kardeş yada kuzen ilişkisi değildir. Veya öz kardeş. ********************************* "Rüya. Sana bazı sorular soracam ve sende doğru cevap vereceksin.- Parmağını çıtlattı- Tamam mı?" "Tamam." Parmağını çıtlattı. "Seninle ormanda konuşurken birini sevdiğini söylemiştin dimi?" "Evet." Parmağını çıtlattı. "O kişi bu evde mi?" Allah kahretsin. "Evet." Parmağını çıtlattı. "Senle aynı yaşta mı yoksa bir yaş büyük mü?" Ne yapmaya çalışıyorsun Yankı? "Bir yaş büyük." Parmağını çıtlattı. "Uzun boylu mu?" Selim minyondu. "Evet." Parmağını çıtlattı. "Esmer mi?" Oğuz sarışındı. "Evet." Parmağını çıtlattı. "Kahve rengi saçlı ve kahve rengi gözlü mü?" Hakan'la birbirlerine benziyorlardı. "Evet." Parmağını çıtlattı. "Şu ana yukarda mı yoksa aşağda mı?" Sustum. "Rüya cevap ver!" Yine sustum. "Rüya kahretsin bana bir cevap ver!"diye bağırdı bu sefer. "Sensin o sensin! Oldu mu!"diye bağırdım gözlerimden yaşlar süzülüyordu.

Senelerce aşık olduğum kişi şimdi üvey abim mi olacaktı? İmkansızdı bizimkisi. Defalarca imkansız olduğumuzu söylerdii.

"Özür dilerim." "Dileme.Ben özür diliyor muyum? Sana köpek gibi aşık olduğum için senden özür diliyor muyum?" *** O benim öğretmenimdi, bana nasıl güzel sevilir o öğretti.

Alfa deyince akla ne gelir kurt adam mı? İşte yanıldınız.. Alfa liderdir, önderdir, koruyucudur, güçlüdür... Peki bu kurt adam hikayesi değilse ne? Şaşırtıcı nokta orda bu hikayede kurt adam, cadı, saf kan alfa vb doğa üstü canlıların hikayesi. Kahramanımız yakışıklı mı? Sizi tekrar şaşırtıyım kahramanımız bir kadın adı Elenor. Aslında herşey Elenor'un kendini bir anlık duygu karmaşasıyla Lord Fredick okuluna kaydettirmesiyle başlamıştı. İnsanlarla uzun zamandır arkadaşlık etmemişti daha doğrusu insanların yaşadığı yerin yakınına bile yaklaşmamıştı. Ne yaptığından hala emin değildi. Ama bunu yapması gerektiğini hatta ve hatta yapmakta geç kaldığını düşündüğüne emindi. Okulun girişinde devasa antik iki sütun vardı bu sütunların arasında sabitlenmiş tabelada iki kılıç çapraz birbirine geçmiş biçimde duruyordu. Kılıçların üstünde Lord Fredick Güç Okulu yazılıydı. Daha fazla dayanamayıp içeri girdi. Kare biçimde ortası ortak yaşam alanı olan devasa büyüklükte bir okul.. Aman Tanrım!!

Merkezin en iyi ajanı olmak nasıl mı? Sanırım bu karışık hangi gözlüğümü takıp baktığıma göre değişir. Ama bildiğim bişey varsa yaşadıklarım beni savaşçı yaptı. Ben bir savaşçıysam intikamımı alıcam. Ama herkesin unuttuğu birşey var intikam aceleye gelmez. Herkese kim olduğumu göstermenin zamanı geldi! (Bir ajanın aksiyon dolu hayatına tanık olmak istiyorsan durma oku)

Umut etmek; hepimizin yaptığı bu değil miydi? Önümüzdeki engelleri aşmak için destek aldığımız, düştüğümüzde tekrar kalkmamızı ve yürümeye devam etmemizi sağlayan o kutsal histi umut. Karanlıkta yolumuzu aydınlatan bir araç, pes etmek üzereyken yavaşça kulağımıza bir daha denememizi fısıldayan inanç dolu bir ses. Bir de aşk var tabii... Şayet biri bana gelip şu hayatta yaşanması gereken en önemli şey ne diye sorsaydı, ona iki kelime söylerdim: Âşık ol. Aşk, belki en zor ve en acı duyguydu fakat âşık insana acı bile çekici gelirdi; acı ondan geldikten sonra. Yüzünü de güldürse, kalbini de parçalasa severdin. Onu sevmeyi severdin. Sana verdiği heyecanı, mutluluğu, hatta hüznü severdin... Ve bir gün umut ile aşkın yolları kesişti. Umutlarına tutunarak yaşayan bir kızın kalbiyle birlikte umutları da paramparça oldu. Aşk yeri geldi onun umutlarını öldürdü, yeri geldi onu yeniden umutlarıyla beraber hayata döndürdü.