Dziewczyna ucieka z rodzinnego miasta po tragicznej śmierci rodziców. Po kilku latach wraca do domu,ale przeszłość nie daje jej o sobie zapomnieć ... Vanesa: Może jednak powinnam mu podziękować ? Max: Może powinienem z nią porozmawiać Vanesa: To bez sensu ... Max: ... to nie ma sensu...

I nikt do tej pory nie zauważał tej siedemnastoletniej dziewczyny w jasnoróżowym swetrze, siedzącej w ławce podczas pierwszego tygodnia szkoły, oprócz pewnego młodego nauczyciela geografii.