Yaptığı yanlıştan dolayı "kaçak" olarak aranan bir kadın... Peşine takılmış tefeciler... Ve her acıya rağmen ayakta tuttuğu sevdası... Onlar Emre ve Sevda'ydı. Birbirlerinden çok farklı dünyalara ait iki insan... Emre kendi hayat çerçevesinde Sevda'yı asla çizmemesine rağmen Sevda'nın bir fırça misali avcuna konduğu zamanlara şahit olacaksınız. --- "Beni böyle görünce, gözlerinde daha önce hiç görmediğim bir ifade yer aldı. Artık biliyordum. Emre, en az benim onu sevdiğim kadar o da beni seviyordu..."

Çatık kaşlarının ona nasıl bir hava kattığından habersizdi. Sinirli? Korkunç? Belki de her ikisi fakat bu bile yüzünün güzelliğini gölgeleyemiyordu. Düşüncelerimi, dişlerini sıkarak söylediği kelimeler böldü, "Benden uzak dur." Sol omzumda topladığım saçlarımı serbest bırakırken, attığım şiddetli kahkahayı bastıramadım. Gururuma dokunmuş muydu? Biraz. Pes edecek miydim? Hayır. Ben bir kızdım, o ise erkek. Ve kesinlikle yanlış replikleri paylaşıyorduk. "Bunu, benim söylemem gerekmez miydi?"

Eftalya yayınları farkıyla kitap oluyor ;) Kasabanın mezarlığına geldiğimizde araba durmadan inip koşmaya başladım arkamdan da hepsi gelmeye başladı . İsmini mezar taşında görünce Bağırdım "Destaaan" diye ellerimle kazmaya başladı "Destan bırakma beni" Arkamdan Çınar bağırdı, Emir de benim gibi kazmaya başladı "Kazma kürek bulun" diğerleri de elleriyle kazmaya başladım "Bak bırakırsan beni affetmem seni " ... Kelime hataları noktalama yanlışları felan düzenleniyor arkadaşlar ....