-Stoję teraz blisko niego,tak blisko,że czuję ciepło jego ciała,jego zapach.Cholera,ten zapach!Orzeźwiający żel pod prysznic i...Czyżby Armani?Tak,tą cudowną woń poznałabym wszędzie. Stawiam na blacie kolorowy kubek i w tej chwili czuję czyjeś ręce na biodrach.Mike obraca mnie i przyciąga do siebie tak,że przywieram do jego nagiej klatki piersiowej.Zsuwa dłonie niżej i podnosi mnie za tyłek do góry,po czym sadza na blacie i staje między moimi nogami.Cały czas patrzy mi w oczy.Ma bardzo hipnotyzujące spojrzenie. Mike,nie czekając na moją reakcję,obdarza mnie drugim i namiętnym pocałunkiem.Ten facet smakuje obłędnie!Cała scena trwa raptem pół minuty,a ja mam wrażenie,że spędziłam w jego ramionach wieczność.Milutką wieczność. Wraz z końcem pocałunku,kończy się ta niewiarygodna namiętność i powraca zdrowy rozsądek. Michael wychodzi z kuchni i zostawia mnie,a ja dotykam koniuszkiem palca obolałe od pocałunku wargi.

Czy jeden głupi esemes wysłany przez pomyłkę po pijaku może zbliżyć do siebie dwójkę ludzi? Opowieść z dużą ilością humoru, przynajmniej taką mam nadzieję. Na początku wszystko jest pisane w formie sms ale potem się to zmienia a po wiadomościach zostaje tylko pamięć. Nieznany: sorry za te wiadomości w nocy, byłem pijany i pomyliłem numery Ja: byłeś pijany? Kurde, że też na to nie wpadłam Nieznany: mam nadzieję, że cię nie obudziłem Ja: coś ty kto normalny śpi w nocy z niedzieli na poniedziałek Nieznany: okay, wyczuwam tą ironię Nieznany: przepraszam Zapraszam na część drugą - Love you Lydia #1 in fanfiction 18.02.16

- Masz zajebisty tyłek, skarbie. - A Twoja twarz kiedyś ryła beton?

Nieznany numer:Dylan kup czekoladę jak będziesz wracać do domu. Ja:Nie nazywam się Dylan i nie kupie Ci czekolady. Nieznany numer:Dylan weź się nie wygłupiaj i kup mi tą czekoladę...Proszę ? Ja:Pomyliłeś numery,kolego. Nieznany numer:Przepraszam...Jesteś dziewczyną czy chłopakiem? Ja:Nic się nie stało.Jestem dziewczyną... Nieznany numer: To nawet lepiej...Jestem Matt a Ty ? *****************************

Jak bardzo nienawidzę mojego szefa? Niewyobrażalnie. To zapatrzony w siebie egoistyczny dupek. Natomiast ja, jestem jego asystentką.