#1 Vatan / 2 Ağustos 2019 #1 Adalet / 6 Ağustos 2019 ¤¤¤¤¤ Ben Yüzbaşı Arven Şevval Altan. Hayatıma eşlik etmek ister misin? ¤¤¤¤¤ "Bir varmış, bir yokmuş... Evvel zaman içinde kalbur saman içinde kocaman bir şehirde küçücük bir prenses yaşarmış..." ¤¤¤¤¤ "O prensesin annesi şehit düşmüş-" "Teyze, şehit ne demek?" "Şehit, vatanı için can vermiş kişilere denir kuzum." "Teyze benim annem şehit mi?" "Evet Efsun, senin annen şehit bitanem. Hem bu bizim hikayemiz, okuduğum masal bizim hayatımız." Bu sözlerden sonra Efsun daha dikkatli dinlemeye başladı. ¤¤¤¤¤ "Genç prenses ve teyzesi çok güzel bir yaşam sürmüşler. Hem de birlikte!" Efsun ellerini çırptı. Gülerek, "Çok güzeldi teyze! Bir daha anlat." ¤¤¤¤¤ "Onlar benden her şeyimi aldılar Oğuz, duydun mu her şeyimi!" Gözyaşlarımı durduramıyor, nefes alamıyordum. Oğuz'un da acı çektiğini görebiliyordum. Ama elimden bir şey gelmiyordu. Gözlerimi kapatıp, "Anlamıyorsun... Onlar benim tüm hayatımı en başından yok ettiler. Kendimi zar zor kurtardım ben! Şimdi Efsun onlarla! Benden ne bekliyorsun?! Gülmemi mi?! Ne, Oğuz ne?! Ben... bıktım artık." ¤¤¤¤¤ "Şu görev bitsin. Seninle evleneceğim Şevval." Bir an idrak edememiştim. Bana mı demişti o? Hayır, sevgilim olabilirsin ve bunu timde biliyor olabilir ama sen hayırdır koçum? "Allah'tan görevin bitmesine var daha komutanım." Telsizden gülüşmeler gelince yüzbaşı konuştu. "Sen benimle evlenmek istemiyor musun yani?" "Tekrar düşündümde komutanım. Bana görevde, telsizle evlenme teklifi eden biri, pardon bir öküzle evlenmem komutanım." Telsizden kahkaha sesleri duyuluyordu. ¤¤¤¤¤ #1 Yüzbaşı / 11 Temmuz 2019 #1 Millet / 9 Eylül 2019 #2 Adalet / 6 Temmuz 2019 #2 Şehit / 8 Temmuz 2019 #2 Bordo / 18 Temmuz 2019 #3 Tim / 18 Temmuz 2019 5K/15 Temmuz 2019 10K/28 Temmuz 2019

Gıcık bir yılışık çocuk, artık ondan bıkmış bir genç kız. Ona her gördüğünde söylediği bu...Sana alerjim var!!! Bu alerji zaman geçtikçe yok olup, yerini aşka vere bilecek mi sizce...?!Aşkın karşısında hangi alerji dura bilirdi ki sanki...?! Sana alerjim var~Buketle Keremin hikayesi... Not: Final görmüş bir çalışmadır

Vatanına sevdalı, silahına aşık bir kadın... Tek tutkusu vatanı ve görevi olan bir adam...

Nefes Yağmur KUTAY ... Hayallerinin ardınan evi terketmek ? Gururuna bazı şeyleri yedirememek ? Bütün hayatını bir kenara bırakmak ? Koyduğu hedefi tamamlayabilmek için binbir çeşit zorlukla karşı karşıya gelip umursamamak ? Ve... Bir kız olarak askeri okula gitmek ? Orada tek olmak ? Kızdan asker olur mu ? Eğer bu sorular NEFES'e yöneltiliyorsa herşey olabilir !

On yıl boyunca ölü bir adama âşık olmak... Hiçbir karşılık beklemeden, yalnızca toprağını öpmek... Ona en çok ihtiyacın olduğu anda mezarına sarılmak... Can verirken giydiği kanlı gömleği saklayacak kadar çok sevmek... Genç kadın bu acıların hepsini yaşamıştı. Sevdiği gittiğinde, kalbi en derinden sarsılmıştı. Hiç kimsesi kalmamış gibi hissetmiş, sevdiği adamın yokluğuna sarılmıştı. Ta ki; o silahı kafasına dayayana kadar... Alisa işte o gün yeniden doğmuştu. Defalarca rüyasında gördüğü, gözlerine bakmaya doyamadığı o adam tam karşısındaydı. Kadın yıllarca ölü bir adamı sevmişken, şimdi o adam tam karşısında duruyordu. Asıl hikâyeleri işte şimdi başlıyordu... *** © TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. HERHÂNGİ BİR KOPYALANMA, ÇOĞALTILMA VE ÇALINMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

-Yarım kalmış bir hikâyedir. Bunu bilip ona göre başlamanızı tavsiye ederim. "Belime dolanmış kolları hareket ettirmemeye çalışarak tek hareketle döndüm usulca. Kalbimin kanatları gösterişli bir şekilde çırpındı. Güzel yüzü tam karşımdaydı işte şimdi. Altı yıldır hiç bıkmadan izlediğim, bedensel olarak asla yaklaşmaya cesaret edemediğim.. En acısı da gözlerinin rengini bile bilemediğim adam şimdi yanımda alıyordu en derin nefeslerini. Gece mavileri yanımda kapanmıştı sakince. Oysa ki şimdi gözlerinin içinde dönen her tonu, ara sıra arasına serpiştirdiği siyahları en iyi ben biliyordum. Onun kirpiklerini bile tek tek sayacaktım ben hayatımdaki en büyük uğraş buymuş gibi."

Ben anne olamam ki. Bar işleten, her gün sabah akşam demeden alkol içen, daha evi bile temizleyemeyen, yemek yapmayı bile bilmeyen anne mi olurmuş hiç? Ben daha kendime bakamıyorum bir bebeğe nasıl bakacağım? Bir bebeğin bezini nasıl değiştireceğimi bilmiyorum. Nasıl karnını doyuracağımı bile bilmiyorum. O bebeği nasıl yıkayacağımı ona nasıl sarılacağımı sevgimi nasıl göstereceğimi onunla nasıl oynayacağımı onu nasıl güldüreceğimi hiçbir şey bilmiyordum. Ben anne olamam.

-- Sarp altında kıvranan küçük bedenin hazzıyla yanıp tutuşuyordu ama bu onun bencil herifin teki olduğu gerçeğini değiştirmiyordu. Sevdiği kıza başkası dokunmasın diye o daha on dört yaşındayken masumiyetini çalmıştı. Sarp kendi iç dünyasında hesaplaşırken; “Sarp.. Ca-canım y-yanıyor, ah!” “Geçecek, güzelim.” Neyra ise çok daha farklı duygular içerisindeydi. Canı yanıyordu… Ama bu sevdiği adam için değerdi, onun için herşeyi yapardı, tıpkı şimdi olduğu gibi. Ayın ışığı karanlık denizin üstünde parlarken, dalgalar iki aşığın seslerini bastırıyordu.. “Söz ver Neyra, sadece bana ait olacağına, bu bedenin ilki olduğu gibi sonu olacağıma söz ver.” Neyra tüm bu olanlara anlam veremiyordu, zaten hep onun olmayacak mıydı? Bundan sonra hep beraber olacaklardı. Sarp onu artık yalnız bırakmazdı ki? Oysa Neyra nereden bilebilirdi ki, ertesi sabah Sarp’ın ortadan kaybolacağını.. “Söz ver!” “Söz veriyorum..” -- NOT: Bu hikayede yetişkin içerik( cinsel içerik) bulunur. +18 © Tüm Hakları Saklıdır

O, Demir Lisesi'nin lideriydi. O, bütün liseler arasındaki tek kız liderdi. O, kendi lisesini kız olmasına rağmen en güçlü lise yapmıştı. O, diğer liselerdeki bütün erkek liderlerin hayaliydi. O, Ada Karahan'dı. Ekin, asosyal bir çocuktur. Babasının işi yüzünden şehir değiştirince Demir Lisesine gitmek zorunda kalır. Ve kendini bir anda Ada'nın bölgesinde bulur. Sebebini bilmediği bir olay yüzünden bir anda Ada'nın düşmanları listesinde birinci sıraya ulaşır. Ha, birde internet sitesi var tabii. Bu sitenin yöneticisi gizli birisi ve Ada'yı her zaman takip eder. Ada'nın fotoğraflarını ve bilgilerini paylaşır.

~Kitabın amacı yüzlerinizi güldürmek ve kıymetli dakikalarınızı eğlenceli hale getirmektir. Edebi değer amacı güdülmeden yazılmıştır. Şimdiden teşekkürler... #lise #1 (09.03.2020) #buz #1 (20.06.2020) #ask #1 (?-04.11.2020)