"Ik wil dat je geniet van onze dag. Het is onze bruiloft, Jihane. Ik wil niet dat je er zo bij loopt. Laat zien dat je gelukkig bent." Hij keek haar met een scheve glimlach aan. En zij keek hem kwaad aan. Hoe kan hij dat zeggen als hij weet wat er speelde, als hij weet dat ze niet gelukkig is, als hij weet dat hij de reden is van al het slechte. "Gelukkig?! Gelukkig?! Moet ik een neppe glimlach opzetten en tevreden de mensen groeten? Verwelkomen? Wat denk je wel niet? Mijn ouders en zussen kennen mij en ze weten wanneer ik gelukkig ben en wanneer niet, dus zo'n glimlach kan niks redden. Ik ben ongelukkig en dat zien de mensen wel. Jij maakt mij ongelukkig. Jij hebt mij alles ontnomen wat me dierbaar was. Ik zal nooit gelukkig met je zijn. Er is maar 1 iemand die me het geluk kan geven en die gene heb jij van me afgenomen. Je hebt me gedwongen om met je te trouwen. Jij hebt me gedwongen om afscheid van hem te nemen. Dat ik nu met je trouw, dat doe ik voor hem! Dat ik nu een leven met jou begin, dat doe ik voor hem, dat ik nu volhoud en op de bruiloft een neppe lach opzet, dat doe ik voor hem, dat ik nu al mijn dierbaren voorlieg, dat doe ik voor hem en dat ik mezelf opoffer, dat doe ik ook voor hem! Alles wat ik doe, doe ik voor hem en weet je waarom...? Simpelweg omdat ik van hem hou. Liefde, klootzak. Liefde, iets wat jij nooit zal kennen en voelen en waarom niet? Omdat jij gewoon een harteloze monster bent...

''Waar zijn ze?'' Schreeuwde ik. Mijn oma keek weg. ''Ze zijn heen hbiba, ze zijn heen.'' Antwoordde ze huilend. Ik voelde alle leven uit mijn lichaam trekken en viel neer. Ik was een paar uur bewusteloos, al kon ik wel om me heen horen wat er gebeurde. Ik hoorde mijn oma huilen, en met Hassan praten over het ongeluk. Het schijnt dat de taxichauffeur iemand wilde inhalen net voor een bocht. Hij zag de tegenligger te laat en vloog over de kop. Mijn moeder en zus waren op slag dood, Hassan had alleen wat schrammen en de pasgeboren Aya, had haar armpje gebroken. Mijn zus had haar heel goed vast, en had met haar lichaam alle klappen opgevangen. Een echte moeder, dat is wat ze al vanaf dag één was. Daar veranderd de leven dan safa, in ellende maar ook veel liefde (Dit verhaal is niet van mij. Heb het ooit gelezen en vond het een prachtig verhaal en wilde het met jullie delen)

Maya heeft haar hele leven lang te horen gekregen welke verantwoordelijkheden ze had als de enige dochter van Nederland meest beruchtste ondergrondse crimineel. Er werd haar verteld hoe ze moest zitten, zich kleden waar ze naar toe mocht en waar ze vandaan moest blijven Sinds ze zich kan herinneren werd er in haar oor gefluisterd dat nette meisjes geen slechte dingen deden, lieve meisjes gehoorzaamden en mooie meisjes nederig moesten zijn. Maar niemand heeft haar ooit verteld dat je verleid kon worden om deze regels te breken. Op zestienjarige leeftijd was ze haar over beschermende leven zo zat, dat toen ze ontdekte dat haar nieuwe lijfwacht interesse had in meer dan alleen haar veiligheid zij dit als een kans zag om voor wat spanning in haar tot dan toe saaie leven te zorgen. Haar lichaam werd overnacht een visitekaartje die menig deuren voor haar openden. Deuren die haar toelieten om in de wereld te treden van het snelle geld, drugs en dure auto's Waar ze leerde dat knappe mannen en stoere meiden de wetten van de straat uitmaakten en waar foute jongens aasden op onschuldige meisjes die dachten de controle te hebben over de beslissingen die ze namen en dan leert ze Kiyan kennen. Een onschuldige ontmoeting, met fatale gevolgen.. Welkom bij de vierde en laatste deel van de Destiny's sisters boek serie (kwartet).

De 18 jarige Dounia. Gaat samen met haar familie op vakantie naar Marokko, In het begin lijkt het op een doodnormale vakantie zoals elk jaar. Maar die eindigt dramatischer dan ze had gedacht .