Nic nie może być zwyczajne, gdy znajdujesz się w szkole dla artystów, w liceum plastycznym z internatem, a Twoimi kolegami i koleżankami z klasy są najsłynniejsi twórcy ostatnich dwóch wieków, zaś uczą cię dawni mistrzowie. Nic nie może być spokojne, gdy dzielisz pokój ze zbuntowanymi uczennicami takimi jak Frida Kahlo czy Yayoi Kusama, dziwakami z pierwszej klasy typu Williama Turnera lub Vincenta van Gogha, a może nawet Claudem Monetem i jego paczką znajomych dumnie nazywających się impresjonistami. Możliwe, że będziesz musiał znosić trudny charakter Pabla Picassa, outsidera Edgara Degasa, który w tajemnicy jest fanem baletu, czy nawet dramatyczne tyrady i urojenia Salvadora Dalego. Nic nie może być proste, gdy dyrektor to wiecznie bujający w obłokach Leonardo da Vinci, którego nie może znieść Michał Anioł Buonarotti, przypadkiem zajmujący stanowisko wicedyrektora, zaś lekcje prowadzą takie indywidualności jak walczący z nałogami Caravaggio, zubożały i narcystyczny Rembrandt lub przerażający Hieronim Bosch. Jednak w momencie, kiedy mistrz da Vinci znienacka znika, nikt nie ma pojęcia, co zrobić, wśród nauczycieli szerzą się spiski, a wśród uczniów dadaizm, surrealizm, komunizm i inne ideologie przyprawiające profesora Buonarottiego o zawał serca, okazuje się, że codzienność w Domu Barw do tej pory była prawdziwą sielanką. DISCLAIMER: opowiadanie nie ma służyć celom edukacyjnym. owszem, znajdziecie tam nawiązania do prawdziwych żywotów artystów, jak i wiele easter eggów, ale nie doszukujcie się tam niczego naukowego. to po prosty kreatywne wyładowanie osoby spędzającej lata nad nauką historii sztuki. po prostu fanfiction - bo nie da się ukryć, że jestem fanką każdego z opisanych artystów. [okładka - kto inny, jak nie @justi5643?]

Rok rozpoczęcia i zakończenia pisania: 2012 Rating: +15 "Książę" opowiada o młodym, zagubionym Księciu zamkniętym w zamku i pewnym złodzieju, który próbuje nadać porcelanowej lalce człowieczeństwo. Historia pisana jako bajka i też tak należy ją traktować.

Coraz bardziej plułam sobie w brodę, że wcześniej nie wyszłam z tego cholernego baru. • • • Opowiadanie luźno zainspirowane piosenką "Last Orders" Nothing But Thieves. Będzie miało dwie części.

Aren nigdy nie pasował do świata wykreowanego przez surowego ojca. Od dziecka uciekał w książki i szkicowniki, karmiąc nimi umysł i duszę wygłodniałego artysty. Pragnął tworzyć sztukę i raz na zawsze odrzucić przyszłość wyznaczoną mu za sterem potężnej korporacji, której był dziedzicem. Łaknął wyzwolenia i w końcu je otrzymał. Było brutalne, niespodziewane i okrutne. Rzeczywistość rozpadła się na kawałki, gdy Aren trafił do Alastarii, krainy wyciągniętej prosto z kart powieści fantasy. Każdy dzień stał się nierówną walką o przetrwanie, a nowy świat okazał się klatką oplecioną ostrymi cierniami. Kastan od lat służył rodzinie królewskiej, gotów oddać życie w obronie tronu. Lojalność była jego tarczą, a obowiązek jedyną słuszną drogą. Cień nadciągającej wojny zmusza go jednak do podjęcia decyzji, która zaważy na losach całego królestwa. Aby ocalić Ugadoris, musi wyruszyć w podróż i odnaleźć zaginionego dziedzica. Nie spodziewa się jednak, że złośliwy, pełen sarkazmu chłopak o niewyparzonym języku stanie się jego najbliższym sprzymierzeńcem w drodze do piekła.