Zoya sevdiği adamla evlenmek ister fakat adamın ailesi tarafından istenmez. Daha sonra ilişkisinde bir tuhaflık olduğunu anlar ve sevdiği adam aniden başka biriyle nişanlanır. Üstelik nişanlandığı kadın Adana'ya nam salmış Rezan Dağlı'nın sevgilisidir. Nişan günlerinde uzak bir noktadan acıyla onları izlerken aniden yanında biri belirir. "Çifte ihanet." "Çifte öç." Nefrete kuşanmış bakışları kadının güzel yüzünden ayrılmazken konuşuyordu. "Benimle evlen," der lakin Zoya kabul etmek istemez boşuna bir çabayla. Çünkü Rezan Dağlı elinden geleni yapmış, onlara ihanet edenlerden önce nikâhına almıştı onu.

Yeniden Düzenlendi. ... Bir askeri sevmek mi zor? Bir askerin seni sevmesi mi zor? .... "Biz sevdik!" Sesim... boğazımın en derininden, içimde bir yerlere saplanan o keskin acıyla çıktı. "Biz seninle deli gibi sevdik... aşık olduk!" Kelime kelime, nefes nefes döküldü. Sanki her kelimede biraz daha eksiliyordum. "Ya... biz seninle seviştik!" Sanki o an, dudaklarımdan çıkan cümleyle bütün o anılar, tenimde kalan bütün dokunuşlar, gecenin içindeki o tarifsiz yakınlık... hepsi bir anda havaya karıştı. Gözlerim doldu, ama gözyaşlarım hâlâ inat ediyordu. Yankılanan tek cümle: "Nasıl yapacağım? Seni hiç tanımamış gibi nasıl yapacağım Demir?" Kelimeler titredi, sanki boğazımda asılı kalmıştı, çıkmamak için direniyordu. Ama o... cevap vermedi. Bir adım attı. Sonra bir adım daha. Ve sonunda... ayağa kalktı. Bütün dünya sustu o an. Saatler, duvarlar, nefesim... hepsi dondu. "Hoşçakal." dedi. Bir bıçak gibi, soğuk, keskin, acımasız. Gözümün içine bakmadı bile. Ve işte o an... ben yıkıldım. "Git!" diye bağırdım. Ama içimden gelen o gerçek cümle... fısıltı gibi boğazıma saplandı: "Gitme... Daha gün ağarmadı!" Daha karanlıktaydık, daha sabah olmadı, daha hiçbir şey bitmedi... "Senden nefret ediyorum!" dedim. Ama içimde yankılanan, kelimelerin arasına sıkışmış o çıplak gerçek... sadece ben duyabiliyordum: "Sana aşığım..." Daha güneş bile doğmamıştı. Ve o... beni en karanlık anımda, en savunmasız hâlimde bırakıp gitti. Gözümde hâlâ sabahın gri aydınlığı yoktu. O kapıdan çıkarken, sanki gökyüzündeki bütün yıldızlar söndü. Sanki içimdeki bütün umutlar sustu. Ve ben... ayakta durmaya çalışırken içimden tek bir cümle geçiyordu: "Beni karanlıkta bırakma..." *Gecenin Bir Batısı isim hakkı bana aittir ve tek bu kitapta kullanılmış bir isimdir... * Karater isimleri herhangi bir kitaptan yada hikayeden alıntı değ

❝Bana yaşamı vaad edeceksin, Kollarındayken yalanlarınla avutacaksın. Sonra gideceksin. Vaad ettiğin yaşamın katili olacağım. Avuttuğun yalanlarını yakıp,yıkacağım. Sen gideceksin, Ve ben beni sildiğinle kalacağım. Yine aynı odada, Aynı sabahta. Ve belki de ölümü tadacağım. Belki de çoktan ölmüş olacağım.❞ ❧ Bir gece yarısı yaşananları hata olarak kabul eden adam,sabahın ilk ışıklarıyla gözden kayboldu. Bir gece yarısı yaşananlara tutunan kadın,sabahın ilk ışıklarıyla terk edildi. Adam gitti,kadın kaldı. Kadın,adamın gidişlerini sevebilecek miydi? Adam,gitmiş olmanın verdiği yükü kaldırabilecek miydi? Bu gidiş,her ikisi içinde intihardan farksız olacaktı. Ve bu savaşın tek kazananı,yitirilmeye yüz tutmuş duygulardı. ❧ [yarı texting] [09.06.23]

Herkes onu 'Kartal' diye bildi. Adını ise sadece geçmişi fısıldadı... Çünkü o isim, kanayan bir yaraydı. Kartal'dı o... Gökte süzülen bir yalnızlık. Adıysa toprağın altında bir sır gibi gömülüydü. Ve onu ortaya çıkaracak tek kişi, bir kadın... ve sadece bir geceydi." Yetişkin sahneler içermektedir... Argo ve küfürlü konuşmalar içerir... #mahallekurgusu

On sekiz sene boyunca dedesinin yanında büyüyen İlay, artık anne ve babasının kim olduğunu öğrenmek istediğinde tek başına kalmıştı. Dedesi için o büyük bir hatadan geriye kalan bir kusurdan başka bir şey değildi. Ve babasını bulmak için çıktığı yol ona mutluluk getirecekken geçmişten gelen bir gölge onun felaketi olacaktı. AİLE KURGUSUDUR

Ölümden falan kurtarmamışlardı beni, annemden almışlardı. Babamdan almışlardı, sonuçta satsalar bile benim anne ve babamdılar değil mi? Öyle olmalıydılar, bir yere ait hissetmeliydim artık. Birinin en sevdiği olmak zorundaydım. Hatta biliyor musunuz, tek bir kişinin sevdikleri listesinde sonuncu olmak bile yeterdi bana. Bu yaşıma kadar birinin önceliği olmak için çabalamıştım ve olmamıştı; bundan sonra da birinin son sevdiği olmak için çabalayabilirdim. Yeterdi, gerçekten yeterdi bana. __ O kadar çok okudum ki bir tane de kendim yazdım

"Şeytan, meleğin kanatlarını severken yanlışlıkla kopartabilir, güzel kiracı." 🪽 | 1,82m okunma ile final yaptık. | Gerilim, korku ve şiddet içerir. Yetişkinlere yöneliktir. Her hakkı saklı tutulmaktadır. Benzerlik ya da çalıntı durumunda saklı tutulan tüm haklar kullanılacaktır.

"Biliyor musun," dedi, sesi rüzgarın içinden süzülerek geldi. "seni ilk gördüğümde, her şeyi bırakabileceğimi anladım. Bu karmaşanın içinde bana bahşedilmiş bir ödül gibiydin Mihran." Sustu. Gözlerimi kaçırmadım. Oysa ben nefes bile alamıyordum. 🔁🔁🔁 "Ödülüm sandığım meğer Tanrı'nın bana reva gördüğü bir cezaymış," dedi dizlerinin üzerindeydi. Çebilerin torunu dizlerinin üzerine çökmüştü. "Söyle sevgilim, utanma uğruna savaşırken nasıl bana ihanet ettiğini anlat?" Sağ gözünden bir yaş aktı. Bu imkansızın kıyısında bir sahneydi. Uluğ ama Mirza olmayan Uluğ ağlıyordu. • • • • • • • • • • • • -BU HİKAYEYİ, tüm güçlü durmak zorunda olan kadınlara ve erkeğe dayatılan tüm yükümlüklere karşı boynunu bükmek zorunda kalanlara ithaf ediyorum! -Kitapta geçen her şey şahsıma aittir. Gerçek kişi ve kurumlarla hiçbir ilgisi yoktur. Tamamen hayal ürünüdür.

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.