Sırt çantamı alıp kapıya yöneldim .Teyzem minik kollarımdan tutup durdurdu beni her sabah yaptığı gibi eğilip kulağıma bir şeyler fısaldarmış gibi yapıp sustu " Teyze her sabah neden kulağıma bir şey fısıldar gibi yapıp susuyorsun"muzipçe gülüp dudakları kıvrıldı "Ben fısıldıyorum ama kalbine ondan duymuyorsun.Söz zamanı keldiğinde kulağına da fısıldıcam o Üç Sihirli Kelimeyi".

Bağırışları bulunduğu eski fabrika duvarlarından dışarıya ormanlık alana taşıyordu, ama zerre umurunda değildi .İçindeki yangın sönmüyordi .Bağırdı...çığlık attı...haykırdı...ağladı. Höperlörden çıkan çızırtılı ses ,önce yosun tutmuş duvarlarda yankılandı ,sonrada onun kulaklarında , bu gene onu susturmaya yetmedi .Tâ ki tüylerini ürperticek ,fısıltıyla söylenen o söze kadar. -"Şeytanın fısıltısı.Meleğin çığlıklarını bastırır..."